voice-icons

Fin & ephemeral-ego

2007-11-17T22:23:00.000+01:00

Αγαπητοί φίλοι,

αυτό το ιστολόγιο σας αποχαιρετά. Την συνέχεια μπορείτε να την βρείτε στο επόμενο blog με το δραματικό όνομα «εφήμερο εγώ». Όπως εδώ, τα κείμενα θα είναι πότε στα ελληνικά, πότε στα γερμανικά και καμιά φορά στα εγγλέζικα.

Liebe Freunde,

dieses Weblog verabschiedet sich von euch. Die Fortsetzung könnt ihr im nächsten blog mit dem dramatischen Namen „ephemeres ich“ finden. So wie hier, die texte werden manchmal auf deutsch, manchmal auf griechisch und ab und zu auf englisch sein.

Bei mir in der Kölnerstrasse könnten die Passanten nachts reinschauen. Ich rollte immer eine Bambusrolle runter, aber sie deckte auch nicht das ganze Fenster. Tagsüber konnte ich vor dem Fenster stehen, meine Übungen machen und mir die Leute anschauen. Keiner konnte mich sehen. Wenn ich die Ferngläser nahm konnte ich sie direkt in die Augen schauen. Alle liebe Leute. Schwarze und Tussis und Krüppel und Omas.

Εκεί που έμενα στην οδό Κολωνίας, οι διαβάτες μπορούσαν τη νύχτα να ρίχνουν μια ματιά μέσα. Κατέβαζα πάντα ένα ρολό από καλάμια, αλλά δεν κάλυπτε εντελώς. Την ημέρα μπορούσα να στέκομαι μπροστά στο παράθυρο, να κάνω τις ασκήσεις μου και να κοιτάω τον κόσμο. Κανένας δεν μπορούσε να με δει. Όταν έπαιρνα τα κιάλια μπορούσα να βλέπω μέσα στα μάτια τους. Όλοι καλοί άνθρωποι. Μαύροι και γκόμενες και σακάτηδες και γιαγιάδες.

ephemeral-ego

http://ephemeral-ego.blogspot.com

Μονοπτέρυγα

2007-11-11T22:25:00.001+01:00

...όλη την ημέρα στριφογύριζαν στον αέρα κάτι χιλιάδες σπόροι εξοπλισμένοι με ένα πτερύγιο που παρέτεινε την πτώση τους στο έδαφος κάνοντάς τα να περιστρέφονται σαν μικρά ελικόπτερα.

Το χρώμα της πόλης και το χρώμα τ’ ουρανού

2007-11-08T19:15:00.000+01:00

Cologne, Belgisches Viertel, Tuesday 6. November 2007

Cologne, Belgisches Viertel, Tuesday 6. November 2007

Cologne, Belgisches Viertel, Tuesday 6. November 2007

Όπως βλέπετε τα γεγονότα είναι συνταρακτικά. Τα φύλλα εγκαταλείπουν τα δέντρα σταδιακά, σταθερά και ανεπιστρεπτί. Χθες όλη την ημέρα στριφογύριζαν στον αέρα κάτι χιλιάδες σπόροι εξοπλισμένοι με ένα πτερύγιο που παρέτεινε την πτώση τους στο έδαφος κάνοντάς τα να περιστρέφονται σαν μικρά ελικόπτερα.

Αυτό που δεν φαίνεται εδώ είναι η παροικία των παπαγάλων της πόλης. Επισκέπτονται τα δέντρα στα παράθυρά μου τακτικά. Κάθονται στο δέντρο απέναντι και τρώνε από τον πλούσιο φθινοπωρινό καρπό του. Σήμερα πέταξαν ξαφνικά καμιά δεκαριά απ’ αυτούς, μεγάλοι με τις ουρές τους, πράσινοι και φανταχτεροί από μπροστά μου την ώρα που κοιτούσα τον ουρανό. Το μόνο χρωματιστό πράγμα που έχει να προσφέρει ο ουρανός αυτές τις βδομάδες είναι αυτά τα πουλιά.

Luetzowstrasse 37

2007-11-05T00:47:00.001+01:00

Cologne, Firday 2. November 2007

Γυρνούσα από την επίσημη παράδοση των κλειδιών. Όλη η μέρα ήταν έτσι, γκρίζα και σκοτεινή. Δεν έβρεχε. Δισεκατομμύρια μακροσκοπικά σταγονίδια αιωρούνταν στον αέρα. Μπορούσες να τα νιώσεις με τις πιο ευαίσθητες περιοχές της αφής, στα χείλια για παράδειγμα. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι σε τέτοιες καιρικές συνθήκες κάνει κρύο, αντιθέτως με ελάχιστη σωματική κίνηση ιδρώνεις. Ήταν γύρω στις έξη το απόγευμα. Το λίγο φως όλης της «μέρας» μειώνονταν και χαμήλωνε προς το καθόλου. Κι όμως, σταμάτησα γιατί είχα την εντύπωση πως εκείνες τις στιγμές τα ίδια τα πράγματα κάτω από το σκοτεινό ελάχιστο φως, αντιστέκονταν και ακτινοβολούσαν μόνα τους από μέσα τους, δικό τους χρώμα.

Cologne, Luetzowstrasse 37, Monday 5 November 2007

Κολωνία και όχι πια οδός Κολωνίας

2007-11-05T00:04:00.000+01:00

Την περασμένη Δευτέρα το πρωί, πήρα το ποδήλατο κι εγώ και πήγα στο κέντρο και μας δήλωσα στην πόλη της Κολωνίας.

Κτήριο της δημαρχίας στο κέντρο της Κολωνίας.
Cologne, Monday 29. October 2007

Το παλιό δημαρχείο της Κολωνίας.
Cologne, Monday 29. October 2007

View from the new window.
Monday 29. October 2007

Τι αντίφαση: τώρα που μένω σ’ ένα κατεξοχήν πολύβουο κέντρο μιας πραγματικής μεγαλούπολης, στο πολυσύχναστο και γεμάτο κίνηση και ζωή Βelgisches Viertel της Κολωνίας (η κατ’ όνομα «Βελγική συνοικία»), τώρα βλέπω από το παράθυρό μου την ησυχία ενός πολύ μικρού κρυμμένου πάρκου.

Ο διάδοχος ενoικιαστής (der Nachmieter)

2007-11-05T00:03:00.001+01:00

Kölnertsr. 301, Monday 29. October 2007

Η μετακόμιση ήταν ζόρικη. Όταν πήρα τα τελευταία συμπράγκαλα, ήδη είχε έρθει ο καινούριος ενοικιαστής και άφησε πρόχειρα μια πρώτη δόση από τα δικά του πράγματα.

Kölnertsr. 301, Monday 29. October 2007

Για το μικρό διαμερισματάκι στην οδό Κολωνίας 301 στο Ντύσσελντροφ, έπρεπε να βρω διάδοχο ενoικιαστή ώστε να φύγω κι εγώ δυο μήνες πριν την δια συμβολαίου δεσμευτική συμφωνημένη διορία. Mετά από δημοσίευση αγγελίας για μια εβδομάδα στο δίκτυο, έδειξαν γύρω στα 30 διαφορικά άτομα ενδιαφέρον. Οι πιο πολλοί νέοι φοιτητές. Από τα πρώτα e-mails που έλαβα ήταν κι ένα από κάποιον γερμανό νεαρό από το Vancouver. Μια αναπτυσσόμενη πόλη στις «όχθες» του Ειρηνικού Ωκεανού στο Καναδά. Ανάμεσα στα άλλα με ρωτούσε αν τα σχέδια που είχα αναρτήσει στην αγγελία έγιναν με το πρόγραμμα Vectoworks. Έκανα το κόπο κα του εξήγησα ότι το βλέπω λίγο δύσκολο να καταφέρει από τόσο μεγάλη απόσταση να κάνει τα απαραίτητα για να πιάσει το διαμέρισμα. Μου απάντησε ότι παραιτείται από το να δει πρώτα το χώρο. (Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους γα τις τόσες φωτογραφίες που αναρτήθηκαν εδώ τις προηγούμενες μέρες). Του έδωσα λοιπόν ένα προβάδισμα δύο ημερών για να κάνει την επαφή με την εταιρεία που έχει αναλάβει την διαχείριση του σπιτιού για να καταφέρει να τους πείσει δια τηλεφώνου να τον εγκρίνουν σαν διάδοχο ενοικιαστή. Στο ενδιάμεσο έμαθα ότι πρόκειται για ένα νεαρό αρχιτέκτονα που από το 2004 δουλεύει στον Καναδά (πριν από εκεί ήταν στην Ελβετία) γεφυρώνοντας τα χρόνια της ανεργίας του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα στην Γερμανία με δουλειά και «εμπειρία στο εξωτερικό». Με κάτι επιπλέον συμβουλές από την μεριά μου και με την βοήθεια της τεχνολογίας ο νεαρός τα κατάφερε. Αυτός ο συνάδελφος που επέστρεψε από την αναπτυσσόμενη πόλη του Ειρηνικού ωκεανού θα είναι ο καινούριος κάτοικος του μικρού διαμερίσματος στην οδό Κολωνίας 301. Μέχρι και το τηλέφωνο που παρήγγειλε στην τηλεφωνική εταιρεία θα έχει το ίδιο νούμερο που είχα κι εγώ. Ορίστε και η σελίδα του.

Luetzowstrasse 37, 50674 Cologne

2007-10-20T20:56:00.000+02:00

See this picture directly from google maps.

Kölnerstrasse 301

2007-10-20T20:38:00.001+02:00

March 2004, plan for Kölnerstrasse

Winter 2005, view from the balcony at the back of the apartment

Why we are moving to another flat

2007-10-20T20:01:00.001+02:00

«Eheman kündigte Blutbad am Telefon an»

σημαίνει:
«σύζυγος ανακοίνωσε λουτρό αίματος στο από το τηλέφωνο»

(Πρόκειται για πρωτοσέλιδο τίτλο από την φυλλάδα Bild, την πιο διαδεδομένη λαϊκή εφημερίδα της Γερμανίας).

Farewell Düsseldorf

2007-10-14T22:31:00.000+02:00

Goodbye Düsseldorf. Sunday, October 14, 2007

The three birds in the air are actually ducks!

Goodbye Düsseldorf. Sunday, October 14, 2007

That was a family Sunday afternoon.

Ο δολοφόνος γυρνάει στον τόπο του εγκλήματος

2007-10-14T03:36:00.000+02:00

Με αφορμή μερικές οδηγίες και ευχές, προς έναν παλιννοστούντα

«α, και να πω ποσο φασιστας ειμαι. ναι φασιστας. γιατι με ποιο δικαιωμα αποφασισα να ζησω στον τοπο μου μη χεσω και να χασουν τα παιδια μου φιλους, γνωστους, συγγενεις...»

από το πρωτο ποστ απο δω

Θεσσαλονίκη, Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2007

Θα μου επιτρέψεις να σου πω φίλε μου, ότι μου φαίνεσαι λίγο παραπάνω μπερδεμένος απ’ όσο χρειάζεται για να διατηρήσεις την ελευθερία σου. Το λέω αυτό εξαιτίας της παραπάνω φράσης.

Ελπίζω να αναγνωρίζεις ότι εδώ πολύ απλά υπερβάλεις. Αν η απόφασή σου για μετακίνηση μαζί με τα παιδιά σε κάνει φασίστα, τότε πόσο πιο φασίστα σε κάνει η ίδια η πραγματικότητα της ύπαρξης των παιδιών αυτών. Βλέπεις ότι δεν βγάζει πρόταση ζωής αυτή η στάση. Εμένα μου θυμίζει την αναπηρία που κρύβει η γερμανική νοοτροπία αυτή η αδυναμία της αποδοχής του απλού γεγονότος ότι η ζωή διέπεται και από σχέσεις εξουσίας. Πρόκειται για κάτι που στη γερμανική νοοτροπία κρατιέται κρυφό και υπόγειο, ενώ φυσικά υπάρχει και καθορίζει τα πράγματα όπως γίνεται παντού. Αυτό έχει τις περισσότερες φορές σαν συνέπεια να αποπροσανατολίζει τις διαθέσεις και να δίνει έναν ιδιαίτερο γερμανικό χαρακτήρα στην τέχνη της απώθησης. Στα γερμανικά η απώθηση λέγεται «verdrängen» (εκτόπιζω). Επειδή παράλληλα στην γερμανική νοοτροπία έχουμε συνηθίσει σε μια αξιοσέβαστη ευθύτητα που προέρχεται όμως από ένα γενικό ρασιοναλιστικό πνεύμα οργάνωσης και προγραμματισμού και από την παραδοσιακή καλλιέργεια της κατανομής ευθυνών, στα οργανογράμματά τους, δεν σημαίνει αυτό ότι και οι άνθρωποι εκεί έχουν βρει τον τρόπο να απαλλαγούν από την δυσκολία και την αδυναμία να αντικρίσουν την πραγματικότητα και να τη χειριστούν με ζωντάνια και δημιουργικότητα. Απλώς είναι λίγο πιο αποτελεσματικές οι κινήσεις που αναλαμβάνουν να κάνουν. Σε ποια κατεύθυνση όμως και τι καθημερινότητα αναπαράγεται; Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ναι όλ’ αυτά τα λέω επειδή διάβασα την παραπάνω φράση που μου μυρίζει «Γερμανία».

Αυτό όμως που έχει τώρα περισσότερο σημασία ειδικά στη δικιά σου περίπτωση, είναι η αντιμετώπιση της κατάστασης στην Ελλάδα. Αν κατέβηκες στην Ελλάδα σαν καταναλωτής θα αποτύχεις. (Τρόπος του λέγειν είναι το «θα αποτύχεις». Εννοώ ότι θα καταλήξεις να κάνεις αυτό που κάνούν και οι υπόλοιποι εκεί.) Αν καταφέρεις να μπεις σ΄ ένα μηχανισμό που θα σου επιτρέπει να καταναλώνεις (γιατί κι αυτό στην Ελλάδα δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα) μάλλον θα κουραστείς και θα αδειάσεις. Αν όμως αποφάσισες να γίνεις παραγωγός εκεί κάτω, θα έχεις να αντιμετωπίσεις όλα όσα ξέρουμε και είναι βαρετό να τα επαναλαμβάνουμε όπως συνηθίσαμε να τα περιγράφουμε. Περισσότερο αξία θα είχε ν’ αρχίσουμε να βλέπουμε αυτά τα γνωστά προβλήματα της Ελλάδας μέσα από μια καινούρια περιγραφή η οποία ίσως να μας φανεί αναπάντεχη και να μας ξαφνιάσει.

Ο Στέλιος Ράμφος για παράδειγμα λέει ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι ένα κατεξοχήν πνευματικό πρόβλημα (όχι οικονομικό, ή κοινωνικό, ή πρόβλημα οργάνωσης και τα λοιπά τετριμμένα). Έχει να κάνει με την υποταγή της σκέψης στο σχήμα αντί να γίνεται εκ νέου αναζήτηση της αλήθειας. Λέει ότι είμαστε μια κοινωνία απαντήσεων και όχι ερωτήσεων. Το πρόβλημά στην Ελλάδα δεν είναι ότι οι άνθρωποι είναι κακοί και παλιάνθρωποι αλλά ότι συλλογικά το πνευματικό μας υπόβαθρο έχει υποταχθεί στις μορφές αντί να ερμηνεύει κάθε φορά από την αρχή τα πράγματα και να παράγει καινούριες λύσεις. Η προσήλωση για παράδειγμα στους δεσμούς του αίματος και στην οικογένεια είναι κάτι τέτοιο. «Θα πάρω για γραμματέα την ανιψιά μου και όχι αυτόν ο οποίος είναι κατάλληλος...». Τα σχήματα και οι μορφές μας απαλλάσσουν από την αίσθηση της ευθύνης. Η κουβέντα είναι μεγάλη αλλά έχει ενδιαφέρον. Προτείνω τις σκέψεις αυτού του κύριου να τις να κοιτάξουμε και να προσθέσουμε στο οπλοστάσιό μας αυτό που μπορεί να μας φανεί χρήσιμο. Κάποιες φορές μπορεί να αποκομίσει κανείς την εντύπωση ότι προτείνει μια κατεύθυνση χριστιανικής ορθόδοξης στάσης. Εκεί ακριβώς προτείνω να αποδείξουμε ανοιχτό πνεύμα απαλλαγμένο από τα σχήματα που δεν φοβάται να τα ξαναπλησιάζει διατηρώντας το δικαίωμα να κάνει καινούριες ερωτήσεις και να επιτρέπει στις προσπάθειες για απαντήσεις και τις ερμηνείες που μας ξεβολεύουν. Αυτός λέει ότι πιάνει τους χριστιανισμούς και τις ορθοδοξίες γιατί μεταξύ άλλων είναι από τα πιο βαθιές χαρακιές που έχουν χαραχτεί ακόμη και στις ψυχές και των πιο άπιστων της κουλτούρας από την οποία προερχόμαστε. Κι εδώ νομίζω ότι έχει δίκαιο. Είναι αρκετά έξυπνος ώστε να μην σε κάνει να ασφυκτιάς μέσα σε παραθέσεις θρησκευτικών αδιέξόδων. Ένα πρώτο ανάγνωσμα μπορεί να έχει κανείς κοιτώντας μερικές παραγράφους που αντέγραψα από το κομμάτι «Απογραφή» του Στέλιου Ράμφου
από το βιβλιαράκι «Σαν διφορούμενο άγγιγμα»
Εκδόσεις Αρμός, 2005
ISBN 960-527-325-X

: του Στέλιου Ράμφου

«εχεις δικιο. ισως δεν εχω απαντησει ακομη στο ερωτημα, γιατι ηρθα στην ελλαδα»

Θεσσαλονίκη, Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007

Μα αυτό το ερώτημα μπορώ να στο απαντήσω κι εγώ φίλε μου: γιατί στην Ελλάδα είναι ωραία!

Σου εύχομαι επιτυχία στη προσπάθεια να παράγεις κάτι δημιουργικό στον καινούριο τόπο που βρέθηκες για να απολαμβάνεις τα καλά του τόπου με αυτοπεποίθηση που θα βασίζεται στην δύναμη που αλλάζει τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά. Εκτός από το ότι «όλα είναι ένα» ισχύει ότι και το ένα και όλα μαζί αλλάζουν συνεχώς. Μοντέρνος είναι ο άνθρωπος που αλλάζει και προσαρμόζεται για να πετύχει το σκοπό του. Όπως ο Οδυσσέας που αλλάζει ακόμη και το όνομά του αν χρειαστεί προκειμένου να επιβιώσει χωρίς να ξεχνά τον στόχο του.
Αν ο δικός σου ο στόχος είναι ένα γενικό «να περνάω εγώ και η οικογένειά μου καλά» δεν φτάνει αυτό. Γρήγορα θα αναγκαστείς να το αναλύσεις λιγότερο η περισσότερο καλά, και ‘κει θα βγουν στην επιφάνεια πράγματα που μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα για μια πιθανή συνειδητή προσπάθεια για συγκεκριμένους στόχους και συγκεκριμένες στάσεις. Αλλιώς θα γίνουν όλα από μόνα τους και φυσικά θα χαθεί κάθε έλεγχος. Δεν είναι και δύσκολο να συμβεί αυτό. Και ο έλεγχος αυτός πίστεψέ με, δεν είναι φασισμός, είναι το απλό δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, δηλαδή η ικανότητα και η δυνατότητα να δίνουμε ερμηνείες στα πράγματα κι αυτές να είναι δικές μας κι όχι μια τυφλή ασφυκτική παράδοση και η υποταγή στα σχήματα.

Όλα καλά!

σωφροσύνη, софросине, sophrosyne

2007-10-08T01:08:00.000+02:00

Το βράδυ του Σαββάτου που μας πέρασε συναντήθηκα με τον Sasha ο οποίος ανακάλυψε μια καινούρια λέξη:

σωφροσύνη
[αρχ. σωφροσύνη σώφρων] (η) ουσ. η ιδιότητα του σώφρονος, σύνεση, φρόνηση | εγκράτεια, διατήρηση της αγνότητας

συνώνυμα της σωφροσύνης: φρονιμάδα, εχεφροσύνη, (εχέφρων [αρχ. εχέφρων έχω + φρήν] φρόνιμος, αντίθετο του εχέφρων: άφρων)

αντίθετα της σωφροσύνης: αφροσύνη, αμυαλιά

σώφρων [αρχ. σώφρων σως (σώος) + φρήν] -ων, -ον (-ονος) επίθ. φρόνιμος, συνετός | εγκρατής

συνώνυμα του σώφρων: μυαλωμένος
αντίθετα του σώφρων: άφρονας, άμυαλος, έκλυτος

Από το Μείζον ελληνικό λεξικό - Τεγόπουλος-Φυτράκης

Софросине
Софросине (греч. σωφροσύνη — «благоразумие, рассудительность, здравый смысл») — в работах античных философов, термин, часто употребляющийся в смысле «сдерживающей меры» (в эстетическом понимании).
В частности, использовался Платоном как один из эпитетов наилучшего государственного строя, наряду с мудростью, мужеством и справедливостью (Платон, «Республика»).

Sophrosyne
Sophrosyne (σωφροσύνη) is a Greek philosophical term etymologically meaning 'moral sanity' and from there 'self control' or 'moderation' guided by true 'self-knowledge.'
It is perhaps best expressed by the two most famous sayings of the oracle at Delphi: "Nothing in excess" and "Know thyself."

Besonnenheit
Besonnenheit (σωφροσύνη [sophrosýne] Sophrosyne) bezeichnet im Unterschied zur Impulsivität die überlegte, selbstbeherrschte Gelassenheit, die besonders auch in schwierigen oder heiklen Situationen den Verstand die Oberhand behalten lässt, um vorschnelle und unüberlegte Entscheidungen oder Taten zu vermeiden.

Während Besonnenheit den rationalen Aspekt betont, betont Gelassenheit die emotionalen Anteile innerer Ruhe.

φως εκ φωτός

2007-10-02T21:04:00.000+02:00

Today:

luminosity
brilliance
shine
brightness
glow
radiance
glare
light

In an area, near the mountain where Alexander’s dad found lot of gold and made himself a powerful man

„φως εκ φωτός“ (fos ek fotos) bedeutet „Licht aus dem Licht“
The next colorful scene with the (stolen) pomegranates is in my kitchen in a gray Düsseldorf.

Baby shower in Cologne

2007-09-23T18:45:00.000+02:00

A baby shower is a party in which expectant parents receive gifts for their expected or born child. By convention, a baby shower is intended to help parents get items that they need for their baby, such as baby clothes. It is a popular tradition in the United States and in other cultures influenced by American culture or media. From Wikipedia, the free encyclopedia. Read more about baby shower >>

Helen with a baby gift

Jan , Virgile and Kyle

Daryl, Andreas and Nickos

Daryl and Andreas

Nickos and Andreas

Cologne tube

Junior’s name

2007-09-19T19:24:00.000+02:00

This is junior about a month ago. Still looking for boy's name that matches the last name Katsamakas. Help is welcome.

Here some suggestions, they fit all very well with “Katsamakas”:

Akito Katsamakas
Akinori Katsamakas
Arata Katsamakas
Atsutomo Katsamakas
Chikato Katsamakas
Daisuke Katsamakas
Eisuke Katsamakas
Emori Katsamakas
Fumitaka Katsamakas
Futoshi Katsamakas
Goushi Katsamakas
Haruki Katsamakas
Hirohiko Katsamakas
Hiroto Katsamakas
Ibuki Katsamakas
Ikkaku Katsamakas
Itsuma Katsamakas
Izuho Katsamakas
Kabuto Katsamakas
Katsuhiko Katsamakas
Katsumi Katsamakas
Katsunori Katsamakas
Kayato Katsamakas
Kazunari Katsamakas
Kensaku Katsamakas
Kinichi Katsamakas
Kiyoto Katsamakas
Kusahiko Katsamakas
Makihiko Katsamakas
Masahiro Katsamakas
Masuto Katsamakas
Mikito Katsamakas
Mineyuki Katsamakas
Motoaki Katsamakas
Mototsugu Katsamakas
Musashi Katsamakas
Naotaka Katsamakas
Naoto Katsamakas
Naruhiko Katsamakas
Nobuaki Katsamakas
Nobuyoshi Katsamakas
Norito Katsamakas
Nozomi Katsamakas
Okito Katsamakas
Otoya Katsamakas
Ryousuke Katsamakas
Sakito Katsamakas
Satoki Katsamakas
Satoyuki Katsamakas
Seito Katsamakas
Shigenori Katsamakas
Shinjitsu Katsamakas
Shousei Katsamakas
Sorahiko Katsamakas
Tadahiko Katsamakas
Takafumi Katsamakas
Takahito Katsamakas
Takaki Katsamakas
Takamichi Katsamakas
Takao Katsamakas
Takeki Katsamakas
Tatsuaki Katsamakas
Tatsunori Katsamakas
Tokito Katsamakas
Tomohiro Katsamakas
Toshiki Katsamakas
Toyoki Katsamakas
Tsutomu Katsamakas
Uchito Katsamakas
Yasunori Katsamakas
Yoshitaka Katsamakas

Η Θεσσαλονίκη μας

2007-09-17T17:00:00.000+02:00

screenshot από τη σελίδα για τις βουλευτικές εκλογές 2007 του υπουργείου εσωτερικών

Τα καλύτερα ποσοστιαία αποτελέσματα τα έφερε το κόμμα του λαϊκού ορθόδοξου συναγερμού στη Θεσσαλονίκη μας! 6,22%. Μέχρι σήμερα το απόγευμα ήταν 23.786 ψήφοι.
Αυτό κάνει τον λαϊκό ορθόδοξο συναγερμό, τέταρτο κόμμα στη Θεσσαλονίκη μας. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ο νομός π.χ. Λακωνίας είναι μόνο ο 26τος καλύτερος νομός ποσοστιαία για τον λαϊκό ορθόδοξο συναγερμό με 2.219 ψήφους.
Λέμε, λέμε αλλά σαν τη Θεσσαλονίκη...

Family Guy

2007-09-17T14:36:00.000+02:00

You can’t imagine what I was going through during the pregnancy.

For more information, about Family Guy look here
For some films look here.

Cologne

2007-09-10T18:38:00.000+02:00

Το blog φαίνεται σε λίγο καιρό να τελειώνει την ενεργή του ύπαρξη. Ο λόγος είναι ο επικείμενος αποχαιρετισμός από το Duesseldorf. Μετά δεν θα ταιριάζει αυτό που είναι γραμμένο εδώ δεξιά σε δυο γλώσσες και αναφέρεται στη θέα από το παράθυρό μου για την (τι ειρωνεία) Kölnerstrasse (οδό Κολωνίας) Πρωτεύουσα, ποιο ωραία χτισμένη πόλη και ποιο καλά οργανωμένη πολεοδομικά από την Κολωνία επιδεικτικά ποιο πλούσια και ψηλομύτα, το Duesseldorf ήταν ο τόπος κατοικίας για 10 χρόνια!Η Κολωνία από δορυφόρο με μερικά από τα υποψήφια διαμερίσματα της περασμένης εβδομάδας. Η εικόνα είναι από την google maps.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ

στην Κολωνία. Εκτός από κουζίνα-καθιστικό θα πρέπει να έχει δύο ακόμη δωμάτια
Θα μπορούσε να βρίσκεται στις κάτωθι περιοχές:
- Agnesviertel
- Nippes
- Ebertplatz-Eigelstein
- Belgisches Viertel
- Südstadt
- Sülz

να είναι κοντά ή να έχει πολύ καλή σύνδεση με:
- Bahnhof Süd (νότιο σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης) ή με
- Bahnhof West (δυτικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης) ή με
- Hbf (κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης)

Το ενοίκιο θα πρέπει να παραμένει κάτω από τα 800 € το μήνα.
Θα μπορούσε να είναι σε ψηλό πάτωμα ή κάτω από τη στέγη και χωρίς ασανσέρ.
Ψάχνει κανείς για διάδοχο ενοικιαστή; (για Οκτώβρη ή Νοέμβρη)

Αν γνωρίζετε τίποτα σχετικό, παρακαλώ να ειδοποιήσετε.
Όπως θα έπρεπε να πει κι ο πρόεδρος Kennedy: «είμαι κι εγώ ένας Κολωνέζος»

September

2007-09-05T15:46:00.001+02:00

HOMO GRAECUS

2007-08-20T01:45:00.000+02:00

Μερικοί σκόρπιοι στίχοι από διάφορα ποιήματα του κυρίου Νίκου Καρούζου:

«Κάθε πότε ν’ αλλάζουν άραγες οι θεοί
μπαταρίες στο φεγγαράκι;»

«Φεγγάρι μου στη σκοτεινιά ζεστό βυζί της νύχτας»

«Ο ήλιος είναι τ’ ουρανού κ’ η σκέψη του ανθρώπου»

«Στα μοναστήρια κατοικίδιος ο θάνατος ---
καθώς τ’ απόμακρα των λουόμενων θαλασσόλογα»

«— φαντάζεσαι τώρα μια τίγρη να θυμιατίζει
(εννοώ μια τίγρη πραγματική)»

«Σαν το άλογο στο σκάκι
την ευθεία πάντα την απεχθάνομαι.
Σαν το άλογο στο σκάκι
τη Φύση το Νου και τη Τύχη
μέσ’ στα έγκατα θα αισθάνομαι.
Μικροί κι αόρατοι πηδηχτοί των φυλλωμάτων ήχοι».

«Μην τα βάλεις με τη πλάνη — σε εξορκίζω —
θαν τα βάλεις έτσι και με την αλήθεια
τη μάνα της τη μπελαλού».

«2. Το καθαρόαιμο αριστούργημα
ή εκείνη η γυναίκα
βαδίζοντας στον δρόμο ωσάν
λήκηθος.
3. Τέσσερα πέντε έξι εφτά
οχτώ εννέα δέκα».

Κυριακή 19 Αυγούστου 2007

Κι ένα ολόκληρο:

HOMO GRAECUS

Δύναμαι τ’ άστρα της θωριάς και τ΄ άστρα του θανάτου.
Τρία υπομένω γιατρικά τρία σακατηλίκια
τρεις είν’ οι λάμψεις του φιδιού και τρεις οι περιστέρες:
μια το μυαλό μια η ζωή και μια ο έρμος κόσμος.
Τριάντα μέρες έσκαβα τη γη με το βελόνι,
Βρήκα τ’ αθάνατο νερό τη δίψα να πυργώνει.
Κ’ είπα και χασμουρήθηκα πριχού να κλώσει ο ήλιος:
— Ο χώρος είν’ αγκάλιασμα κι ο χρόνος λεφτοκάρυ
κι ο έρωτας γλυκό φιλί σε κρεμμυδένιο χείλι. —
Σαρανταβέργινο κλουβί ο κόσμος που με ζώνει

--- σχεδόν Τα Τείχη.

Σελ. 294, ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Β΄ (1979-1991)
Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ ISBN 960-7233-51-4

λεφτοκάρι [λεπτοκάρυον] (το) ουσ. το φουντούκι λεφτοκαριά [λεπτοκαρύα] (η) ουσ. λεπτοκαρύα, φουντουκιά:
λεφτοκαριάν εφύτεψα στης φυλακής την πόρτα
και λεφτοκάριν έφαγα και λευτεριά δεν είδα
(δημ. τραγ.)

2007-08-17T02:40:00.002+02:00

«Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου»

Essen-Düsseldorf 16. August 2007

Τα βραβεία πρέπει να τα παίρνουν νέοι

Συνέντευξη: Άννα Γριμάνη

Τι σημαίνει για έναν δημιουργό η απονομή ενός κρατικού βραβείου;
Είναι μια εκδήλωση, νομίζω, αναγνώρισης ενός πνευματικού έργου από την πολιτεία. Πιστεύω όμως ότι τα κρατικά βραβεία θα έπρεπε να δίνονται σε αξιόλογους νέους. Για να ενθαρρύνονται στη δημιουργική τους πορεία. Δηλαδή, η βράβευση των πνευματικών δημιουργών θα έλεγα ότι πρέπει ν’ αντιστοιχεί στο βάπτισμα και να μην είναι επικήδειος.

[...]

Παρ’ όλα αυτά ο μοναχικός βίος του ποιητή ανταμείβεται;
Η τιμή και η ανταμοιβή του ποιητή είναι οι αναγνώστες. Κι όσο πιο αξιόλογοι είναι, τόσο η τιμή είναι μεγαλύτερη...

Σε μια στιγμή σαν αυτή θα σας ζητούσα έναν τάχιστο απολογισμό της ποιητικής σοδειάς τόσων χρώνων...
Καλά τα πήγα. Θέλω όμως να γίνομαι πάντοτε καλύτερος. Να μου ευχηθείς ολίγα χρόνια ακόμη... για να γίνω καλύτερος.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα 24 Ώρες, 19 Οκτωβρίου 1988.
Σελίδα 210 από το βιβλίο «Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου» εκδόσεις Ίκαρος 2002, ISBN 960-7721-80-2
Η «Νεολιθική Νυχτωδία στην Κροστάνδη» (από τις εκδόσεις Απόπειρα) το δέκατο όγδοο βιβλίο του, τιμάται με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ο ποιητής πέθανε στην Αθήνα δύο χρόνια μετά.

Düsseldorf Hauptbahnhof 9. August 2007

Πέντε μέρες αργότερα σε άλλη συνέντευξη

... υπάρχουν κήποι, υπάρχουν και γλάστρες

Συνέντευξη: Μικέλα Χαρτουλάρη

Ποιους ποιητές αγαπάτε;
Ο Picasso, λίγο καιρό προτού να πεθάνει, είχε αποκαλέσει τον εαυτό του σαν ζωγράφο «δημόσιο ψυχαγωγό» σε σύγκριση με τους μεγάλους ζωγράφους του παρελθόντος.
Αυτή η αυτοκριτική του Picasso δείχνει τον απέραντο σεβασμό που είχε για την τέχνη. Ο πραγματικός καλλιτέχνης είναι αυστηρότατος με τον εαυτό του, ξέρει να συνειδητοποιήσει πόσο υψηλή είναι της ποιήσεως η σκάλα, όπως λέει ο Καβάφης. Επομένως, ας μου επιτραπεί να αγαπάω τους ποιητές μας του παρελθόντος, τους ολίγους αληθινά μεγάλους.

Διαβάζετε ωστόσο και τους νέους ποιητές που εμφανίζονται;
Βέβαια. Όσα ποιητικά βιβλία μου στέλνουν οι νέοι τα διαβάζω και εντοπίζω μερικές παρουσίες ελπιδοφόρες.

Ανθεί δηλαδή, κατά τη γνώμη σας, η ποίηση στη Ελλάδα;
Υπάρχουν κήποι φανταχτεροί με θαυμάσια λουλούδια και υπάρχουν, βέβαια, και γλάστρες. Διαλέγετε και παίρνετε.

[...]

Αλλά αυτό που με ενδιαφέρει εμένα είναι να γράφεται καλή ποίηση. Οι αναγνώστες βρίσκονται κάποτε.

Τι θέση καταλαμβάνει στο σύνολο του έργου σας το συνθετικό ποίημά σας «Νεολιθική Νυχτωδία στην Κροστάνδη», που βραβεύτηκε;
Είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα από τα σημαντικότερα έργα που έγραψα.

[...]

Το δικό μου μυστικό είναι ο τρόπος που επεξεργάζομαι στα ποιήματα τις λεκτικές αλληλουχίες. Αλλά αυτό είναι ένα μυστικό που δεν έχει συγκεκριμένη περιγραφή. Όταν πεθάνω θα λήξει και ο λεκτικός μου μηχανισμός για πάντα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Τα Νέα, 24 Οκτωβρίου 1988.
Σελίδα 203 από το βιβλίο «Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου» εκδόσεις Ίκαρος 2002, ISBN 960-7721-80-2
Ο ποιητής πέθανε στην Αθήνα δύο χρόνια μετά.

Ο ποιητής είναι θυσιασμένος εδώ στην Ελλάδα

Συνέντευξη: Βασίλης Καββαθάς

Σε μια συνέντευξή σας στον Άρη Σκιαδόπουλο, που δημοσιεύτηκε στον Τχυδρόμο, είχατε πει ότι γεννηθήκατε θυσιασμένος. Τι εννοούσατε;

Ναι, το είχα πει, αλλά να ξαναλέμε τώρα σπαρακτικά πράγματα; Ήθελα να πω ότι η ποιηση στην Ελλάδα δεν είχε και δεν έχει τίποτα το σημαντικό σαν ανταπόκριση και μ’ αυτή την έννοια είσαι θυσιασμένος. Ο ποιητής είναι θυσιασμένος εδώ στην Ελλάδα...

Λυπάμαι που σας αναγκάζω εσάς, έναν ποιητή, να μιλάτε πεζά, για πεζά πράγματα θέλω να πω, αλλά με καίει το θέμα της Ελλάδας, όπως κι εσάς. Ποιο σαράκι τρώει τη χώρα μας;
Δεν αγαπιούνται μεταξύ τους οι Έλληνες, ανέκαθεν συνέβαινε αυτό. Από την αρχαιότητα. Και νομίζω ότι οφείλεται αυτό σε παράγοντες κοινωνικοοικονομικούς. Ίσως να υπάρχουν και φυλετικά αίτια.

[...]

Παρουσιάσατε ποτέ την ιδιότητα του ποιητή σαν επάγγελμα;
Εγώ έχω γράψει, και θα περιοριστώ σ’ αυτό και μόνο, ότι «Επάγγελμα είναι η ψυχή μου».

[...]

...η μάνα μου έλεγε: «Μεγάλη μπουκιά να τρως, μεγάλη κουβέντα μην λες» Αυτό που μπορεί να κάνει η ποίηση παντού στον κόσμο είναι να εξευγενίσει τους ευαίσθητους σε ευαισθητότερους. Τίποτα άλλο. [...] Καταρχήν η ποίηση είναι μια πολυτέλεια, δεν είναι καν καθημερινής χρήσης. Σας ακούω...

Εσείς δηλαδή ζήσατε σε μια πολυτέλεια;
Α, βέβαια, εγώ έχω ζήσει μέσα στην ποίηση όλη μου τη ζωή και έχω ζήσει με μεγάλη πολυτέλεια. Βέβαια. Πολυτελέστατα! Και παρακαλώ να το γράψετε. Η ζωή μου με την ποίηση υπήρξε πολυτελέστατη! Να το επαναλάβω: Η ζωή μου με την ποίηση υπήρξε πολυτελέστατη!

Κατά τα άλλα, όμως, πώς ήτανε η ζωή σας μέχρι σήμερα;
Αγώνας, επιβίωση, ανάγκες του σώματος. Αυτό που εκφράζει η λέξη «επιβίωση». Τί τα θέλετε τ’ άλλα. Αυτά θα τα βρούνε οι βιογράφοι μου, δεν είναι της παρούσης ώρας...

Δεν θέλετε να ακουμπήσω καθόλου πάνω στα προσωπικά σας;
Μα πού ν’ ακουμπήσετε, στη βιογραφία μου ν’ ακουμπήσετε; Δεν έχει κανένα νόημα. Το τι υπήρξε η επιβίωσή μου θα το βρουν όσοι πρόκειται να ασχοληθούν με το θέμα της βιογραφίας μου. Δεν είναι για τούτη την ώρα. Δεν έχει και κανένα νόημα. Κουτσομπολιό θα κάνουμε τώρα; Αφού η επιβίωση είναι κουτσομπολίστικη δουλειά. Το τι έφαγε κανείς σήμερα η δεν έφαγε, το τι φοράει η δεν φοράει δεν είναι σοβαρά πράγματα.

Στους στίχους σας μιλάτε πάρα πολύ για το θάνατο. Αυτή η έννοια του θανάτου πόσο πολύ σας έχει απασχολήσει και πως τον αντιμετωπίζετε;
Όλο στα δύσκολα με πάτε. Θα σας απαντήσω και να τα βάλετε αυτά. Είναι ζωντανά. Η αλήθεια είναι ότι ο θάνατος είναι πολύ ζόρικο πράγμα. Να το πω μ’ αυτή τη λαϊκή και εξορκιστική λέξη. Ζόρικο. Και επιπλέον είναι και η αναγωγή των πάντων εκεί... Παρντόν, αναιρείται η έκφραση. Και επιπλέον εκεί γίνεται και η αναγωγή των πάντων. Όλα της ζωής ανήκουν στον θάνατο. Πως να το κάνουμε; Κατά συνέπεια είναι ένα γεγονός που θα συμβεί σε όλους μας, και με απασχολεί, πρέπει να ομολογήσω, πάρα πολύ και σχεδόν ολάκερη τη ζωή μου μ’ απασχόλησε. Και βέβαια είναι και μέσα στην ποίησή μου συνέχεια ο θάνατος. Αν είχα αγιάσει θα είχα τελειώσει με τον θάνατο. Αλλά εκείνοι που αγιάζουν είναι ελάχιστοι και δεν τους ξέρει κανείς. Εγώ είμαι στη κοινωνία, στις αδυναμίες, στις επιθυμίες, στις ορέξεις, και ο θάνατος βιωματικά θα ‘λεγα με λιανίζει.

Προσπαθήσατε ποτέ ν’ αγιάσετε;
Θα σας πω πάλι μια παροιμία που έλεγε η μάνα μου: «Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί». Μια και δεν άγιασα, παρντόν, επανέρχομαι: Μια και δεν άγιασα όταν ήμουνα πιο γερός και πιο έντονος και πιο δημιουργικός, τώρα στα ξεβλάσταρα θ’ αγιάσω; Την ξέρετε τη λέξη αυτή, στην Αργολίδα τη λένε. Ξεβλάσταρα είναι αυτά που βγαίνουν έξω από το φυτό.

Λέτε τότε που ήσαστε γερός, έντονος, δημιουργικός, από τι υποφέρετε, κ. Καρούζο;
Από ύπαρξη! Εάν σας αρκεί αυτό.

Εσάς σας αρκεί;
Μου αρκεί. Λέει πολλά.

Λέτε σ’ ένα σημείο: « Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος».
Κρατεί κι ο θάνατος. Δεν το έχω ασυναίρετο. Συνηρημένο «κρατεί κι ο θάνατος». Αυτό θα πει ότι όταν η ζωή τελειώσει έχεις πάψει να έχεις συνείδηση κι επομένως έχει πάψει να υπάρχει και ο θάνατος μέσα στη συνείδηση που έπαψε να υπάρχει. Αυτό είναι όλο.

[...]

Παντρευτήκατε ποτέ; Ζήσατε ποτέ τον μήνα του μέλιτος;
Δύο φορές. Εμένα η ζωή μου είναι συνεχώς μήνας του μέλιτος. Υπήρξε δηλαδή... Ας το διαμορφώσουμε διαφορετικά. Εμένα η ζωή μου ως προς τον έρωτα υπήρξε συνεχώς μήνας του μέλιτος.

Σας άρεσε να ζείτε την αρχή του έρωτα;
Όλα καλά είναι στον έρωτα. Και η αρχή και το τέλος.

Επέδρασε αυτό πάνω στην ποίησή σας;
Το δικό μου ποιητικό έργο είναι ένα έργο πολλαπλών οραματικών αντιλήψεων και δεν εστιάζεται σ’ ένα μόνο σημείο. Η ποίηση είναι ανεξάντλητη... Φτάνει να υπάρχει η μόρφωση και η αφοσίωση.

[...]

Έχετε περάσει πολλά χρόνια βυθισμένος στη σιωπή. Αυτή η σιωπή πόσο βασανιστική είναι για έναν άνθρωπο που έχει κάτι να πει;
Θα σας πω μια φράση... αλλά είμαι πολύ κουρασμένος αυτή τη στιγμή για να την αναλύσω: Η σιωπή είναι ο δημιουργικότερος παράγοντας της ποίησης και η μέγιστη ηδονή πνευματική που πρέπει να τη ζήσει κανείς μέσα σε πολύωρα διαστήματα για να το καταλάβει...

Έχετε φτάσει ποτέ πολύ κοντά στον θάνατο;
Ναι, το 1946 ήτανε να με καθαρίσουνε οι «Χίτες», αλλά ευτυχώς την τελευταία στιγμή ένας δεξιός φίλος του πατέρα μου τον ειδοποίησε επειγόντως και έφυγα και έτσι ζω από το ’46. Γιατί όπως μου είπαν κατόπιν οι γονείς μου, γύρω στις δώδεκα τη νύχτα της ημέρας εκείνης που ήτανε να με καθαρίσουν, πήγανε στο σπίτι μου, χτύπησαν την πόρτα, με αναζήτησαν, έψαξαν όλο το σπίτι, δεν με βρήκαν και έτσι γλίτωσα. Θα ήμουν σκοτωμένος από το 1946. Δεν είναι θανάσιμο τ’ Ανάπλι; Τώρα που το σκέφτομαι ξέρετε, ανατριχιάζω. Δηλαδή θα είχα δολοφονηθεί στα είκοσί μου χρόνια. Ούτε ποίηση ούτε τίποτα. Είδες, όμως, η μοίρα ήθελε αλλιώς.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ταχυδρόμος, τεύχος 25, 22 Ιουλίου 1989.
Σελίδα 210 από το βιβλίο «Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου» εκδόσεις Ίκαρος 2002, ISBN 960-7721-80-2

Ο δημοσιογράφος ανάμεσα σε άλλα σημειώνει: Η συζήτησή μας άρχισε με τον διάλογο «τι έχετε, κύριε Καρούζο» - «έχω σοβαρά προβλήματα υγείας» κι έκλεισε μετά από τρεις ώρες με τη δική του φράση «σας ευχαριστώ, με κάνατε να νιώσω ζωντανός, μου το είχε πει κι ο γιατρός να βγαίνω, να έρχομαι σ’ επαφή με τον κόσμο, να μην το βάζω κάτω...».

Essen Hauptbahnhof 16. August 2007

Ο ποιητής πέθανε στην Αθήνα τον επόμενο χρόνο.

Η τρομερή παγίδα της ύπαρξης

2007-08-15T01:42:00.000+02:00

«Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου»
Η ζωή είναι ένα καθαρματικό φαινόμενο

Συνέντευξη: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
Γιώργος Κακουλίδης

Η βία έχει αρχίσει από την έξωση των Πρωτόπλαστων, που έγινε, σύμφωνα με τη ιουδαϊκή μυθολογία, όπως τη βλέπουμε στο βιβλίο της Γενέσεως, της Παλαιάς Διαθήκης. Η βία, λοιπόν, αρχίζει από εκείνη τη στιγμή που ο Θεός, μετά τη σεξουαλική πράξη του Αδάμ και της Εύας, εκτοπίζει τους Πρωτόπλαστους από τον Παράδεισο και τους καταριέται να έχουν απόγόνους και πόνο και θάνατο. Τούτη την ιουδαϊκή μυθολογία του βιβλίου της Γενέσεως την ενστερνίστηκε βέβαια και ο χριστιανισμός, και είναι το περίφημο προπατορικό αμάρτημα. Η βία έχει εκεί την πηγή της, είναι η βία που ασκείται από τον Θεό, και με αυτή την έννοια η βία, η βία που είναι κτηνώδης, έχει κι ένα θεϊκό στοιχείο. Δηλαδή κτηνώδης είναι κι ο Θεός, ας το πούμε ξεκάθαρα.

[...]
Ο ποιητής είναι ένα πλάσμα που τρομάζει ολοένα και περισσότερο, και μάλιστα εγώ, ας πούμε, που τώρα είμαι εξήντα χρονών, έχω την αίσθηση μεγαλύτερου φόβου στη ζωή από όσο όταν ήμουνα τριάντα, είκοσι πέντε και είκοσι χρονών. Εντείνεται ο φόβος. Όχι κυρίως από προσωπική άποψη, γιατί βέβαια η μοίρα του ατόμου είναι να πεθάνει κάποτε, αλλά γιατί τα πυρηνικά όπλα έχουν προκαλέσει ένα καινούριο βίωμα, ένα βίωμα που δεν υπήρχε ως τώρα. Αυτό το βίωμα είναι η αίσθηση του καθολικού αφανισμού και, βεβαίως, ενώ για κάθε άνθρωπο ο θάνατος είναι ένας όλεθρος και υπήρξε πάντοτε ένας πυρηνικός όλεθρος από άποψη ατομικού θανάτου, εντούτοις τώρα ο θάνατος παίρνει τεράστιες διαστάσεις, γιατί τα πυρηνικά όπλα θα προκαλέσουν καθολικό αφανισμό της ζωής. Πέρα, δηλαδή, από τον φόβο του ατομικού θανάτου προκαλεί μεγάλο πανικό και η προοπτική μετά από έναν πυρηνικό όλεθρο να εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος.

Γ.Ι.Μ.: Πώς αμύνεται ο ποιητής; Τι κάνει;
Ο ποιητής κάνει τη δουλειά του. Δηλαδή μέσα από όλους τους τρόμους και τους πανικούς ο ποιητής οφείλει να κάνει την ιερή λειτουργία της γλώσσας.

[voice-icons] δηλαδή να λέει τ’ αληθινά

[...]
... το πρώτο παράλογο στη ύπαρξη. Το γεγονός ότι ο Θεός εκδιώκει τους Πρωτόπλαστους εξαιτίας του σεξ είναι παραλογισμός. Το σεξ είναι μια ευτυχία. Την ευτυχία τη δημιουργεί ο Θεός. Άρα, ο Θεός που την εμποδίζει παραλογίζεται.

[voice-icons] Εδώ διαφωνώ με τον κύριο Νίκο. Ο Θεός δεν εκδιώκει τους Πρωτόπλαστους εξαιτίας του σεξ, αλλά, το λέει ξεκάθαρα το βιβλίο, εξαιτίας της αλαζονικής προσπάθειας να γευτεί ο άνθρωπος τη Γνώση. Εξαιτίας της απεγνωσμένης περιέργειας να γευτεί τη Σοφία, γνώρισμα βασικό του ίδιου του Πλάστη και εκ των προτέρων προδιαγεγραμμένη η ανθρώπινη μοίρα της καταθλιπτικής ημιμάθειας. Έτσι ενώ κάτι αρχίζει να καταλαβαίνει, μένει στα μισά του δρόμου κι αυτό που του μένει είναι οι αδιέξοδες σκοτούρες, η πτώση από τον Παράδεισο. Αρνούμαι να αποδεχτώ ότι αυτή η πτώση έχει να κάνει με το σεξ. Εκτός αν το σεξ μέσα από τα λιγοστά στιγμιότυπα της ηδονής κατά τα οποία επικρατεί, με εργαλείο το σώμα η ευτυχία του «είναι», τις λίγες στιγμές που «χρόνος και χώρος τήκονται» εκτός κι αν αυτά τα κλάσματα, έχουν να κάνουν με τη γεύση της Γνώσης και μας φέρνουν κοντά στη θεϊκή Σοφία. Μόνο έτσι μπορώ να καταλάβω κάποιου είδους σχέση του σεξ με ύβρεις και αμαρτίες. Αλλά μ’ αυτό τον τρόπο αθωώνονται τα περισσότερα γαμήσια που έλαβαν και θα λάβουν χώρα στην ανθρώπινη ράτσα.
Σε άλλο γραπτό του κείμενο που αναφέρεται στη ίδια ιστορία της Γένεσης, ο Ν. Καρούζος δεν αναφέρεται καθόλου στο σεξ και μιλάει κι αυτός για τη «γνώση που κρεουργεί την πληρότητα, εισάγει στις μετρήσεις, προκαλεί τη θνητότητα». Το παραθέτω κατευθείαν:

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΤΕΜΠΕΛΙΑΣ
ΩΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ένα παχυλό βήμα προς τη Γένεση. Ο Θεός σχηματίζει τον κόσμο με την υλοποίηση της Ομιλίας. Λέει, κι αυτά που λέει πραγματώνονται, στην αφθαρσία τους. (Το έχει αποδείξει η επιστήμη). Τέλος, την έβδομη ημέρα ο Θεός αναπαύτηκε. Είν’ ακριβώς η μέρα όπου καθιερώνεται στην ύπαρξη η τεμπελιά, με τον άνθρωπο πλασμένο μέσα στη μακαριότητα της Εδέμ. Αυτή την κατάσταση την ανέτρεψε ο Αδάμ εκλέγοντας. Το παιχνίδι του παράδεισου διαδραματίστηκε ανάμεσα στο δέντρο της ζωής και το δέντρο της γνώσεως. Εάν οι πρωτόπλαστοι παρέμεναν υπήκοοι της απραξίας και υπαρκτικής πληρότητας, τρώγοντας απ’ το δέντρο της ζωής μονάχα, θα ‘χε γλιτώσει ο κόσμος απ’ την Ιστορία, η τεμπελιά θα ‘τανε αδιάκοπη έκφανση αθανασίας (η αιωνιότητα). Ωστόσο, η εξέλιξη υπήρξε εκείνη που ξέρουμε και έτσι ο άνθρωπος εξώστηκε απ’ τον παράδεισο, ήτανε γι’ αυτό προειδοποιημένος (ίσον νους), η αιωνιότητα κομματιάστηκε για να καταντήσει χρόνος, εισέβαλε ο θάνατος, η εργασία έγινε αναγκαιότητα. Πρώτο ερώτημα: τι το ήθελε στον παράδεισο ο Θεός το δέντρο της γνώσεως; Απόκριση: Η νοητική σύλληψη «παιχνίδι», δεν έχει δομική υπόσταση χωρίς κανόνες και επομένως χωρίς τον κίνδυνο για λανθασμένη κίνηση. Δεύτερο ερώτημα: γιατί να εκφράζει αναγκαστικά το δέντρο της γνώσεως όλεθρο; Απόκριση: Η γνώση κρεουργεί την πληρότητα, εισάγει στις μετρήσεις, προκαλεί τη θνητότητα του ενός πράγματος υπέρ του άλλου, θέτει όρια και ιδρύει αέναα τις διαφορές τέμνοντας. Τρίτο ερώτημα: και γιατί η τεμπελιά κι όχι η εργασία; Τρίτη απόκριση: γιατί η τεμπελιά ταυτίζεται με την εσωτερική ζωή, με το άσπιλο, τη νοσταλγία της αδαμικής μακαριότητας, πέραν καλού και κακού, συνυφαίνοντας έτσι μιαν ανώτερη μορφή εργασίας: του απόλυτου τη χρήση:

«Λευτέρωσέ με, ω Θεέ, απ’ αυτή την αριθμητική για το πιότερο ή το λιγότερο των πραγμάτων αυτού του κόσμου, κάνε με να αγωνιώ για σένα, λυτρώνοντάς με απ’ τον εαυτό μου. Όσο είναι τα μυαλά μου νηστικά κ’ η λογική μου αλώβητη, το καλό και το κακό μ’ έχουν οικείο τους, μέθυσέ με και βγάλε με από τούτηνε του καλού και του κακού τη γνώση». (Ομάρ Καγιάμ, Ρουμπαγιάτ, σελ. 319, στην έκδοση Seghers, 1965)

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Περιοδικό, τεύχος 4, Μάιος-Ιούλιος 1981 (αφιέρωμα στην τεμπελιά), σελ. 179-180. Αντεγραμμένο εδώ από το «Νίκος Καρούζος, πεζά κείμενα», Νοέμβριος 1998, εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ με φιλολογική επιμέλεια της Ελισάβετ Λαλουδάκη.

[voice-icons] Ξαναγυρνάμε στη συνέντευξη με τον ποιητή.

Γ.Ι.Μ.: Έκτοτε έχουμε φθαρτότητα και οδύνη.
Ναι. Και το πεπρωμένο του θανάτου. Αυτό το πεπρωμένο είναι σπαραχτική οδύνη. Για τούτο δεν θέλησα να κάνω παιδιά. Πήρα την απόφαση να είναι μόνο δικό μου αυτό το πεπρωμένο κι όχι να βασανίσει κι ένα παιδί που θα προέκυπτε από μένα.
[...]
Γ.Κ.: ... ο Νίκος είναι μοναχικός στη ζωή του, όχι μόνο δεν έκανε παιδιά αλλά ακόμα και τις πολλές γυναίκες που είχε στη ζωή του κάποια στιγμή τις ξεπέρασε για να βρεθεί μονάχος σε μια κάμαρη, μονάχος με το φόβο του σ τ ρ ο γ γ υ λ ε μ έ ν ο, για να δει τι ακριβώς γίνεται με τη ζωή και τη Ποίηση.
[...]
Αυτό που λέει ο Γιώργος είναι μια πραγματικότητα για μένα. Είναι τρομερός ο θάνατος, οι κίνδυνοι μεγάλοι. Είμαστε παγιδευμένοι. Η γέννηση είναι παγίδα. Εντελώς αινιγματική παγίδα, γιατί, όταν κανείς βγαίνει απ’ το σώμα της μάνας του, προκαλεί ίσως η εικόνα αυτή εντύπωση απελευθέρωσης. Εντούτοις, όταν βγαίνει απ’ το σώμα της μάνας του, το παιδί μπαίνει στην παγίδα. Στη τρομερή παγίδα της ύπαρξης.

Γ.Ι.Μ.: Μπαίνει κιόλας στο παιχνίδι της ελπίδας.

Η ελπίδα είναι τάση να ξεχάσουμε την παγίδα.

Γ.Κ.: Ο ποιητής δεν έχει σχέση μ’ αυτή την κατάσταση της ελπίδας, γιατί η τραγωδία του είναι ότι τα ’χει τετρακόσια. Αυτή είναι η τραγωδία του ποιητή, ότι δεν πετάει στα σύννεφα, ότι έχει σώας τας φρένας του.

Αιθεροβάμονες είναι οι καθημερινοί άνθρωποι. Ο ποιητής δεν είναι. [...] Οι μεγάλοι τρελοί είναι οι άνθρωποι της κοινής και κοινωνικής λογικής. [...] Η κοινή λογική είναι μορφή παραφροσύνης. [...] Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι η Ποίηση δεν έχει σχέση με την εξυπνάδα, είναι μια ά λ λ η ν ο η μ ο σ ύ ν η.

Γ.Κ.: Ναι, ο ποιητής βαριέται να είναι έξυπνος.

Απόσπασμα από συζήτηση, δημοσιευμένη στο περιοδικό Σχολιαστής, τεύχος 51, Ιούνιος 1987.
Γι’ αυτούς που θέλουν να διαβάζουν περισσότερα: σελ. 173, απόσπασμα 25, από το βιβλίο «Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου» εκδόσεις Ίκαρος 2002, ISBN 960-7721-80-2

[voice-icons] γιος κλωτσιάρης

με λένε Γιάννη

2007-08-13T22:33:00.000+02:00

Σήμερα το απόγευμα μετά τη δουλειά στο τραίνο μεταξύ Essen και Düsseldorf ο ήλιος κατάφερνε έτσι πλαγιαστός που ήταν να μπαίνει γρήγορα, γρήγορα από τα παράθυρα. Διάβασα:

Βγάλε, ψυχή μου, τραγούδι
Να πολεμήσω την Άνοιξη.
Ξένος είμαι στο σπίτι μου
ξένος στους δρόμους
με λένε Γιάννη
δεν έχω τίποτα δικό μου...

του Νίκου Καρούζου
(Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1926 και πέθανε στην Αθήνα το 1990)

Ο επιπόλαιος θά ‘λεγε optimisme

2007-08-13T11:37:00.000+02:00

Η ποίηση ανήκει στη ζωή ή η ποίηση ανασηκώνει τα μανίκια στη ζωή, όχι αλλού. Ίσως να μπορεί να το καταλάβει κανείς καλύτερα αυτό κοιτώντας την ανάποδη αντιστοιχία όπως τη περιγράφει ο ποιητής Νίκος Καρούζος. Ο ποιητής σε μια συζήτηση αναγκάζεται να ερμηνεύσει δυο στίχους του με παραπάνω λόγια:

«Κράζει το αηδόνι μαύρος κόρακας και θέλει τη φωνή του
Μα δεν έχει γλωσσα η δεύτερη ζωή μας» [...]

Κοιτάχτε. Όταν λέω πως η «δεύτερη ζωή μας» είναι άλαλη, εννοώ το απερινόητο ή το αμετάδοτο που δρέπει τους μυστικούς και τους εντάσει στη σιωπή. Κείθε μέσα επικρατεί το μαύρο, χρόνος και χώρος τήκονται γλωσσα δεν υπάρχει. Εκεί ακριβώς σταμάτησε και ο Wittgenstein. Κατά συνέπεια τί δουλειά έχει σ’ ετούτο το σημείο η ποίηση [...]
Εγώ ίσα, ίσα δέχομαι την ταύτηση της ποίησης με το αηδόνι και γι’ αυτόν το λόγο γράφω:
«Κράζει το αηδόνι μαύρος κόρακας και θέλει τη φωνή του».
Μα η ποίηση εδώ δν μπορεί να κάνει τίποτα. Λέγοντάς το διαφορετικά: η γλωσσα σηκώνει τα χέρια ψηλά. Το νιώθετε τώρα φαντάζομαι.

Απόσπασμα από δημοσίευση στο περιοδικό «Αντί» τεύχος 235, 24 Ιουνίου 1983 με τον υπότιτλο: «Ο ποιητής Νίκος Καρούζος μιλά στον Αντρέα Μπελεζίνη»
Γι’ αυτούς που θέλουν να διαβάζουν περισσότερα: σελ. 118 από το βιβλίο «Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου» εκδόσεις Ίκαρος 2002, ISBN 960-7721-80-2

Ludwig Wittgenstein (1889 - 1951)
Δημοφιλής η καταληκτική φράση του: «για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς καλύτερα να σωπαίνει».
Tractatus Logico-philosophicus, εκδ. Παπαζήση, 1978

Και κάπου αλλού ο ποιητής αποκρίνεται:
«Τη μαχητικότητα εξαίρω, τη πιότερη μαχητικότητα: την ποίηση. Ο επιπόλαιος θά ‘λεγε optimisme».

του Στέλιου Ράμφου

2007-08-11T04:47:00.000+02:00

Thessaloniki 01-07-2006

Μυθικό αίσθημα και ιστορικότης ακόμη δεν αρμονίσθηκαν στον εθνικό μας βίο. Έτσι θα συνώψιζα το ελληνικό πρόβλημα. […] Κατά βάθος συγκρούονται η ιδέα μας για τα πράγματα και τα ίδια τα πράγματα.

Δρούμε και αντιδρούμε εν πολλοίς ανοιχτοί στην ψευδαίσθηση. Η αλήθεια μας δυσκολεύει, ενώ μας ανακουφίζει η χίμαιρα. Εξ ου και η εμμονή στα πολωτικά σχήματα εις βάρος του συναμφότερου και του διφορούμενου. […]

Δεν ξέρουμε που πάμε, επειδή δεν αποφασίζουμε τι θέλουμε, οπότε μας λείπει η αυτοπεποίθηση και νιώθουμε ανασφαλείς. Το μόνο μέλλον που αναγνωρίζουμε θα έρθει απρόσκλητο και είναι η Δευτέρα παρουσία, ενώ το παρελθόν υπάρχει για να το λιβανίζουμε με τρόπο που δεν διαφέρει από εξορκισμό. Συρρικνώνουμε, έτσι, την πρωτοβουλία μας σε σπασμωδικές κινήσεις της στιγμής, τις οποίες πληρώνουμε πανάκριβα. Μια πολιτική με συνείδηση αποστολής δεν θα ανεχόταν κάτι τέτοιο. […]

Thessaloniki 30-06-2006

Οι ανελαστικές κοινωνίες σαν την ελληνική έχουν κάτι πνιγηρό που ευνοεί τα μηδενιστικά φαινόμενα. Το μηδέν βρίσκει πρόσφορο έδαφος όταν νιώθουμε πολύ συγκροτημένοι για να ονειρευόμαστε. Χάνουμε την έκπληξι του παιδιού από μέσα μας, ενώ στο συστηματικό υπολογισμό των τακτοποιήσεων η ζωή αντικαθίσταται με μαύρες τρύπες του χρόνου. Τα πράγματα μιλούν όταν τα θαυμάζουμε, σιωπούν εφ’ όσον τα παρατηρούμε. […] Καθώς το παρόν γλιστρά διαρκώς μέσα από τα χέρια μας, γλιστρά μαζί εναγώνια και η απόλυτη αξία του. Χωρίς υπερβατικό σημείο αναφοράς είμαστε καταδικασμένοι να παραδίδωμε σαν δήμιοι το παρόν στο ανελέητο «νυν» του και να χειρονομούμε κατόπιν αλλοπρόσαλλα πίσω από το φάντασμά του.

Ψυχικό υπόβαθρο του μηδενισμού είναι η τραυματική αποτυχία της αυτοπραγματώσεως, που γυρνά εκδικητικά σε ολική απόρριψι της κοινωνίας. Ο συνδυασμός απύθμενης φιλοδοξίας και ανυπόφορης αδυναμίας οδηγεί σε υπαρξιακή πλαστοπροσωπία («φαίνομαι λίγος αλλά νοιώθω πολύς») και περαιτέρω σε απελπισμένη βιαιότητα. […]

Thessaloniki 30-06-2006

Πάνω από την ευημερία, οι κοινωνίες βάζουν την συνήθεια και την ασφάλεια. Η δύναμι και η αδυναμία του συντηρητησμού έγκειται εις το ότι τα συνδέει [τα δύο προηγούμενα: την συνήθεια και κυρίως την ασφάλεια] με στασιμότητα. Αυτό ισχύει εφ’ όσον η ιστορικότης είναι υποανάπτυκτη. Στο μέτρο που η δυναμική της ιστορίας αναπτύσσεται, η ασφάλεια συνδέεται με την αλλαγή. […]

Ο κόσμος μεταβάλλεται ραγδαία. Στην εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων της φύσεως έχει προστεθή η αχανής αγορά της διαχειρίσεως των πληροφοριών με πλήθος παρεπόμενα. Αίφνης ο χώρος των πολιτισμικών αγαθών απλώνεται από τις εκδοτικές και δισκογραφικές εταιρείες στην βιομηχανία της μόδας και από εκεί στις εταιρείες αναπλάσεως πόλεων. […]

Ο εκσυγχρονισμός των παρ’ ημίν νοοτροπιών έχει καθοριστικό περιεχόμενο να ξεπεράσει τις αμυντικές συμπεριφορές, το αίσθημα ότι είμαστε διαρκώς απειλούμενοι, με το οποίο ο μυθικός μας ψυχισμός δικαιολογεί την ιστορική μας καχεξία και συγκαλύπτει την έλλειψι αυτοπεποιθήσεως. […]

Thessaloniki 29-06-2006

Εάν δεν γίνουν αποφασιστικά βήματα εκσυγχρονισμού των νοοτροπιών, είναι πολύ δύσκολο να εκτιμήσει ο λαός την παραγωγική προσπάθεια και να αναπτύξη το αίσθημα της αλληλεγγύου ευθύνης, πέρα των δεσμών τόπου, αίματος, υποχρεώσεων ή φιλίας. […] Όσο η τεχνολογική επανάστασι μεταφέρει το κέντρο της ανθρώπινης δραστηριότητας πέρα από τη φύσι, τόσο προβάλλει στον ορίζοντα της υπάρξεως μια οικονομία της δημιουργίας […] Τα πάντα μεταβάλλονται. […] Το όνειρο δίνει νόημα στον κόσμο και σκοπό στην πράξι μας. […] Ο άσκοπος χρόνος καλπάζει προς ένα τέλος πτωτικό, ο χρόνος του σκοπού καλπάζει προς την άνοιξι.

Thessaloniki 27-06-2006

Η δυναμική της σύγχρονης πραγματικότητος επιτάσσει να αποκηρύξομε το υπέρβαρο δημόσιο της ομοιομορφίας και της ομοιογένειας, για να στραφούμε προς μια κοινωνία διαφοράς […]

Ο σύγχρονος κόσμος διαθέτει κάτι αυθεντικά απελευθερωτικό, υπό την έννοια ότι κόβοντας τους δεσμούς του με τη φύσι αφήνει να τον διαπερνά ένα αναγεννητικό ρεύμα αποενοχοποιήσεως.

Thessaloniki 27-06-2006

Επικοινωνία και ενοχή είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστα. Ο σημερινός απογαλακτισμός από τη φύσι λαμβάνει μεν τη μορφή και διαστάσεις οικολογικής καταστροφής, όμως δεν αποκλείεται εις βάθος χρόνου να μας κάνει να την σεβαστούμε και να μας επιτρέψει να τη σώσουμε. Η ανθρωπότης διεκδικεί συνειδητά και ασύνειδα την πνευματική της ενηλικίωσι […]

Βιώνουμε δραματικά και συναρπαστικά τις περιστάσεις μιας υπερβατικής αναγωγής […]

Τα αποσπάσματα του παραπάνω κειμένου μπόρεσα να τα κατανοήσω επειδή τα προηγούμενα χρόνια άκουσα για την βούληση για εξουσία ως κοινή σταθερά των όντων. Άλλες φορές αυτή τη βούληση τη λέω επιθυμία, πρόθεση, ακόμη και όνειρο. Αυτό καταλαβαίνω όταν διαβάζω φράσεις όπως:

«Δεν ξέρουμε που πάμε, επειδή δεν αποφασίζουμε τι θέλουμε»

«Συρρικνώνουμε, έτσι, την πρωτοβουλία μας»

«συνείδηση αποστολής»

«απύθμενη φιλοδοξία»

«Ο άσκοπος χρόνος / ο χρόνος του σκοπού»

Ένα άλλο ύπουλο στοιχείο στα αποσπάσματα του παραπάνω κειμένου είναι αντιφατική αποδοχή «μιας υπερβατικής αναγωγής». Από την μία απεμπολίζοται ή ναρκωτικές ψευδαισθήσεις:

«Κατά βάθος συγκρούονται η ιδέα μας για τα πράγματα και τα ίδια τα πράγματα»

«Η αλήθεια μας δυσκολεύει, ενώ μας ανακουφίζει η χίμαιρα»

«Η ανθρωπότης διεκδικεί την πνευματική της ενηλικίωσι»

Κι από την άλλη αυτές επανέρχονται σαν σε ποιο εκλεπτυσμένη και καλαίσθητη μορφή σαν αντίδοτο μάλιστα ενάντια στον μηδενισμό και την κατάθλιψη:

ειρωνικά: «πολύ συγκροτημένοι για να ονειρευόμαστε»

«Χωρίς υπερβατικό σημείο αναφοράς είμαστε καταδικασμένοι...»

«... καλπάζει προς την άνοιξι»

«Βιώνουμε δραματικά και συναρπαστικά τις περιστάσεις μιας υπερβατικής αναγωγής»

Νομίζω όμως ότι του συγγραφέα, του είναι γνωστή αυτή η αντίφαση. Με φράσεις όπως «ο κόσμος μεταβάλλεται ραγδαία» και «τα πάντα μεταβάλλονται» καθώς και με τη συνολική οξυδέρκεια της παρατηρητικότητάς του καταφέρνει να διεγείρει ενός είδους εμπιστοσύνη. Αλλά αυτό μάλλον θα συμβαίνει επειδή εν μέρη ήμουν από πριν πεισμένος. Ίσως να είναι δυνατή μια καλύτερη περιγραφή, κι αυτό είναι σημαντικό. Στη περιγραφή που κάνει με βοηθάει το ότι χρησιμοποιεί τους όρους της μεταβολής και της βούλησης. Πρέπει όμως να αναγνωρίσω ότι το πρόβλημα που αναφέρει είτε το περιγράφει καλά είτε όχι και τόσο πετυχημένα, υπάρχει.

Τον συναντώ πάλι στην ευγένεια της πρόθεσης και την αισιοδοξία της πρότασης για δημιουργία.

«Το όνειρο δίνει νόημα στον κόσμο και σκοπό στην πράξι μας».

Από το κομμάτι «Απογραφή» του Στέλιου Ράμφου από το βιβλιαράκι «Σαν διφορούμενο άγγιγμα» Εκδόσεις Αρμός, 2005

ISBN 960-527-325-X

More is more

2007-08-09T12:41:00.000+02:00

» Less is more «
Mies van de Rohe

Mies van de Rohe-Wikipedia

» If less is more maybe nothing is everything «
Rem Koolhaas

Rem Koolhaas-Wikipedia

» More is more «
Robert Venturi

- Complexity and Contradiction in Architecture (1966)
- Learning from Las Vegas (with Denise Scott Brown and Steven Izenour), MIT Press, Cambridge MA, 1972, revised 1977.

Dort verweist Venturi am Beispiel des "Strip", der zentralen Hauptstraße von Las Vegas, auf die Alltagsarchitektur Amerikas und hebt diesen ins Zentrum der Architekturdebatte. Ferner verweist er - wie die meisten postmodernen Architekten - auf den historischen Bezug von Architektur.

Robert Venturi-Wikipedia

VSBA : Venturi Scott Brown and Associates Architecture

Robert Venturi. Pritzker Architecture Prize Laureate 1991

In 1962, Mrs. Vanna Venturi commissioned her son, Robert Venturi - then still a young and promising architect - to design a house for her in the Chestnut Hill neighbourhood of Philadelphia, Pennsylvania.

Vanna Venturi house in Philadelphia, by Robert Venturi

ΕSSEN THE SHOPPING CITY

2007-07-31T21:14:00.000+02:00

Essen, Tuesday 31.07.2007

You arrive Essen, by train or by car. If you use the train you probably have to pass from the main station. This is one of the first views you can have from this city.

The Building site

2007-07-26T21:01:00.000+02:00

26.07.2007

Sunday barbecue

2007-07-22T21:48:00.000+02:00

Sunday 22.07.2007

link: Koelnerstrasse 301 in Google Maps

Anja

2007-07-21T23:53:00.000+02:00

Richard meinte vor paar Jahren, dass Anja so wie das Mädchen mit dem Perlenohrring von Jan Vermeer aussehen könnte.

Saturday 21.07.2007
In Sashas Küche:

Küchentuch, Supermarket-Tüte (Aldi), Igors haltende Hände und ein mobil-Telefon.

Duesseldorf am Rhein

2007-07-21T23:38:00.000+02:00

Saturday 21.07.2007

Visit at the Dom in Cologne

2007-07-15T19:29:00.000+02:00

Dom, Cologne 15.07.2007

Laura was impressed that the baby was already at the Acropolis so she thinks it's going to be intellectual! I don’t want to think what it’s going to be after this visit to the Dom in Cologne. Maybe a Karneval-Jeck?

Dom, Cologne 02.07.2007

This picture is taken one day after the Acropolis shooting (July the 2). Shitty cold German summer.

Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες...

2007-07-11T01:04:00.000+02:00

...η δουλειά κάνει τους άντρες, το μυστρί, το πηλοφόρι, το γιαπί

Παρόλα αυτά στο υποφαινόμενο γιαπί, 3 στους 5 μηχανικούς είναι γυναίκες.

Στον τέταρτο όροφο του εργοταξίου. Τώρα τη στάθμευση των αυτοκινήτων δεν τη κάνουν υπόγεια (πού να σκάβεις, κοστίζει κιόλας…) Τα αυτοκίνητα μπαίνουν σε δυο, δυόμισι ταράτσες από πάνω από τα μαγαζιά.

Δεν πρόκειται περί πάπιας...

αλλά περί χήνας βαρβάτης και παχιάς, Κυριακάτικης, του πάρκου στο κέντρο του Düsseldorf.

70.000 τετραγωνικά μέτρα, γύρω στα 200 μαγαζιά, κόστος γύρω στα 300 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για μεγαθήριο. Βρίσκεται στο Essen (με το τραίνο μισή ώρα από το Düsseldorf και λίγο μεγαλύτερη πόλη από αυτό). Η οποία επίκειται να είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2010 (κάτι μου θυμίζει αυτό)

Ο χρόνος λειτουργίας μιας τέτοιας κατασκευής ίσως να είναι γύρω στα 30 χρόνια, άντε 40 το πολύ. Μέχρι τότε θα τα έχει βγάλει τα λεφτά του. Υπολογίστε ότι απευθύνεται σε μια εμβέλεια πληθυσμού 1.730.000 κατοίκων. Ο Laurids Ortner στην Kunstakademie είχε πεί: «η παραγωγή ενός CD της Madonna κοστίζει όσο το χτίσιμο ενός μεσαίου μεγέθους κτηρίου. Μήπως εμείς οι αρχιτέκτονες φοράμε λάθος ρούχα;»
Σήμερα πάντως πέρασα από τη βιβλιοθήκη και δανείστηκα μερικά βιβλία. Μεταξί άλλων: «Συλλήψεις (concepts) σοβιετικής αρχιτεκτονικής» και «Learning from Las Vegas» του Robert Venturi. Το θυμάται κανείς αυτό το βιβλίο;

Ποια Ελένη;

2007-07-01T18:50:00.000+02:00

I prepared an e-mail for Grigoris who asked for some pictures, but I also posted the pictures here.

I would like to introduce
Ελένη:

oh, baby-baby!

It’s already there! No, I’m kidding. But it’s coming on 31 of December. And a Capricorn is always on time, because Capricorns are the winners!

Intended for Υρώ (Yro): she is a Taurus , ascendant Aries and took the Virgin , in the old traditional way. (Zeus assumes the form of a magnificent white bull to abduct the Virgin Europa).

I took this picture at the same photo shooting session in the small museum at the Acropolis.
… hmm … here the story with the bull looks different…
probably another story with a small cute bull

Akropolis-shooting 1. July 2007

Shooting starts

Like Melina Merkouri-style! That’s Hellenized number 2!
Here’s Number 1

Also, very Hellenized and a well-behaved girl…

Beware the dog behind you honey…but you are so cool and the dog is stoned!

Our baby’s first visit to the Acropolis...

So, and that’s the προίκα-stuff. (prika is the dowry). On the Messinian Gulf, the Domain of the “oil princesses”. And as they say, people from Kalamata know what good olive oil is…

The joke works only in Greek:
- Ρε συ είναι ένας μαλάκας και μου λέει κάθε μέρα: "ξέρεις την Ελένη;" του λέω εγώ: "Ποια Ελένη;" και μου λέει: "την πούτσα μου την καυλωμένη".
- Ε εσύ πες του: "ξέρεις τον Ηλία;" θα σου πει: "Ποιον Ηλία;" και θα του πεις "Τον πούτσο μου τον καρχαρία"
Την επόμενη μέρα πάει λοιπόν και του φωνάζει:
- Ε φίλε ξέρεις τον Ηλία;
- Ποιον Ηλία τον αδερφό της Ελένης;
- Ποιας Ελένης;

Σας ασπάζομαι

High artistic quality music-video-clip from CSS

2007-06-14T12:42:00.000+02:00

I put this Video here because of its high artistic quality as a music-video-clip. Take a look:

If you want to know more about the band from Brazil CSS (Cansei de Ser Sexy) se the interview in this link: http://www.youtube.com/watch?v=Pw-Pv9a4ZAk

Golf Shot Around The World

2007-04-13T04:50:00.000+02:00

Yuri Gagarin / Юрий Алексеевич Гагарин;

Η μέρα που πέρασε δεν ήταν μια τυχαία μέρα. Ήταν η μέρα στην οποία κάθε χρόνο στη Ρωσία θυμούνται, μια ηρωική πράξη του ανθρώπινου γένους και έναν νέο ήρωα. Για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού τουλάχιστον του πολιτισμού, ο νεαρός πιλότος Γιούρι Γκαγκάριν εγκαταλείπει τον πλανήτη Γη και αιωρείται στο διάστημα. Τις επόμενες δεκαετίες οι ρώσοι εξακολουθούν εντατικά πειράματα πάνω στην παραμονή ανθρώπων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας στο διάστημα. Το κυριότερο πρόγραμμα κοσμοναυτικής συνεργασίας εξακολουθεί και στις μέρες μας να είναι ένα είδους διεθνής διαστημικός σταθμός στα αχνάρια της ρωσικής πρωτοπορίας.

Ο Γιούρι Αλεξέεβιτς Γκαγκάριν (Ρώσικα: Юрий Алексеевич Гагарин; 9 Μαρτίου 1934 –27 Μαρτίου 1968), ήταν Σοβιετικός κοσμοναύτης που, στις 12 Απριλίου του 1961, έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Space tourism and weddings

Η έρευνα στο διάστημα είχε φυσικά τη λαμπρές της στιγμές όταν κατάφερε η διαστημική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη και να τους επαναφέρει υγιείς καθώς και κατά την αποστολή πολλών συσκευών μετρήσεων κοντά ή και πάνω στις επιφάνειες άλλων πλανητών και ουράνιων σωμάτων. Η Αμερικάνικη απλωσιά έχει το νταηλίκι της πατημασιάς της μπότας πάνω σε άλλο, αλλά πάλι έδαφος σταθερό.
Οι ρώσοι είχαν μια στάση με ανοιχτό το βλέμμα σ’ ένα μέλλον διαφορετικό. Η ανακάλυψη του κενού, τους έδινε ήδη πολύ χώρο για να ασχοληθούνε μαζί του. Το να προσπαθήσει κανείς στο ίδιο μοτίβο, σ’ ένα σταθερό αλλά άγνωστο και μακρινό έδαφος, φέρνει μαζί του επιπλέον τεχνικά ζητήματα τα οποία μετατέθηκαν στο άμεσο μέλλον.

ISS

Υπολογίζω ότι ποιο γρήγορα από τα γεράματά μας, θα είναι συνηθισμένο επί ακριβής πληρωμής να κάνει κι ένας κοινός εργαζόμενος, δέκα μέρες διακοπές σ’ ένα διαστημικό ξενοδοχείο. Μια απώτερη πιθανή εξέλιξη θα μπορούσε να είναι οικισμοί αιωρούμενοι σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ένα από τα παραλειπόμενα φαινόμενα του μέλλοντος θα μπορούσε να είναι η ελαφριά σκιά ενός τέτοιου δορυφορικού οικισμού ο οποίος από τη θέση του στην τροχιά του, σε συνδυασμό με το διογκούμενο μέγεθός του, θα κρύβει κατά περίσταση για λίγα στιγμιότυπα το φως του ήλιου τοπικά πάνω στην επιφάνεια της γης. Ίσως τότε να έχει νόημα να καθορίζει κανείς τη τροχιά μιας τέτοιας πόλης με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει πιθανότητες να γίνει μέσω της σκιάς αντιληπτή η ύπαρξή της από τους ανθρώπους των πόλεων της Γης. Η ελαφριά φευγαλέα αυτή σκιά θα χαϊδεύει το Sao-Paolo και λίγες ώρες μετά το Lagos στην Αφρική, το Dubai στον περσικό κόλπο, το Mumbay και το Vancouver τις ηλιόλουστες μέρες.
Ο Αλέξανδρος Σκόλνικοφ ανάμεσα σε άλλα με ενημέρωσε για την εκφρασμένη ευχή του εγγλέζου φυσικού Στέφεν Χώκινγκ (Stephen Hawking) να επισκεφτεί κι αυτός τον διεθνή διαστημικό σταθμό. Ως γνωστό, ο καθηγητής είναι παράλυτος από νεαρή ηλικία και καθηλωμένος σε ένα κάθισμα. Οι συνθήκες έλλειψης βαρύτητας θα είναι μια δυνατή εμπειρία για το σώμα του καθηγητή.

e21golf

Στις 22 Νοεμβρίου 2006, ένας ρώσος κοσμοναύτης του ISS ο Mikhail Tyurin, έστειλε με μια ράβδο ένα μπαλάκι του γκολφ σε τροχιά γύρω από τη Γη, η οποία παραμένει από τότε το ποιο μακρινό χτύπημα στο άθλημα, εφόσον η μπάλα εξακολουθεί να είναι σε τροχιά.

Golf Shot Around The World was an event in which, on an EVA, a special golf ball, equipped with a tracking device, was hit from the station and sent into its own low Earth orbit for a fee paid by a Canadian golf equipment manufacturer to the Russian Space Agency. The task was supposed to be performed on Expedition 13, but the event was postponed, and took place on Expedition 14.

Longest Golf Drive in History
Mikhail Tyurin hit a golf ball from the exterior of the Pirs airlock.[1] This "experiment" was sponsored by a Toronto based commercial company, Element 21, which manufactures golf clubs made of Scandium. The ball weighs just 3 grams, compared with 48 grams for a standard golf ball. At that weight it was unlikely to damage any station components which might accidentally have been hit. There were three balls allowing two options for repeating the shot if required, but only one shot was actually taken. Taken with a one-handed grip by Tyurin (with Lopez-Alegria stabilising Tyurin by holding his legs), the shot was a substantial slice, with the ball flying off to the right of the station instead of the rear. There are plans for the video from the shot to be used in a TV commercial. The progress of the ball, which contains tracking equipment, can be followed on [2]. It is already much longer in space than the three days NASA predicted after the shot. The stunt was carried out around 35 years after Alan Shepard hit two golf balls on the moon during Apollo 14.

Petr Mamonov

Η χθεσινή μουσική πρόταση του εκ Λευκορωσίας καταγόμενου νεαρού, ανέσυρε παλιές και άγνωστες σε μας δόξες ρωσικής μουσικής πρωτοπορίας.

Let's Make Love and Listen to Death From Above

Κι εγώ επηρεασμένος από τη προχθεσινή συναυλία στην Κολωνία πρότεινα το συγκρότημα εκ Βραζιλίας: Cansei De Ser Sexy, εν συντομία CSS.

Cansei De Ser Sexy σημαίνει στα αγγλικά "Tired of Being Sexy". «Κουρασμένος/η να είμαι σέξυ»

Tuxedomoon - Jinx
Ακολουθησαν οι ξεχασμένοι παλιοί καλοί Tuxedomoon.

Tuxedomoon wurde 1977 in San Francisco von zwei Studenten für elektronische Musik des San Francisco City College, Blaine L. Reininger and Steven Brown, gegründet.

Τα σχήματα των όγκων τέτοιων αιωρούμενων κτισμάτων και οικισμών, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ποιο πρακτικό να έχουν στρογγυλές μορφές και να απομακρύνονται από τα κυβοειδή και τα παραλληλεπίπεδα.

The view now

2007-04-05T17:13:00.000+02:00

Guest room of a Monastery (Stavronikita - Athos)

The view now

my father

2007-03-01T00:14:00.000+01:00

I am drinking tea from the flowers my father is holding.

I am drinking tea from the hills where I played during my childhood,
from the Village Dimitra Serres June 24, 2006

Thessaloniki again

2007-02-22T17:18:00.000+01:00

Protesting students of the Aristotle University of Thessaloniki

Protesting students of the Aristotle University of Thessaloniki

Protesting students of the Aristotle University of Thessaloniki

The eternal Egnatia street in Thessaloniki

Aristotelous Square

She is waiting in Aristotelous Square

Clean Monday

The white tower!
Λευκός Πύργος

cynical sleep
from the Greek word for a dog, "cyno" («κύων»,kýōn)

At the front of "Santé",
one of the most original café-bars in the centre of Thessaloniki

«ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ»
means without fatherland

Leonid als Karnevalist

Alexander als Karnevalist

Ob es in Griechenland auch Karneval gibt?
Karneval wurde da erfunden natürlich...
Als Beispiel: Patras Carnival

Angeliki, Angeliki

Athos monasteries Simonos Petra & Osiou Grigoriou

2007-02-17T16:38:00.000+01:00

Alexander & Leonid

The Toronean Gulf & the finger (peninsula) of Sithonia

Monastery Simonos Petra (Σίμωνος Πέτρα or Σιμωνόπετρα)

Monastery Simonos Petra (Σίμωνος Πέτρα or Σιμωνόπετρα)

Charcoal drawing of a Mosaic Icon of Jesus Christ Pantocrator
from the Church of the Holy Wisdom of God (Hagia Sophia) in Constantinople (Istanbul)
Monastery Simonos Petra (Σίμωνος Πέτρα or Σιμωνόπετρα)

Alexander

Monastery Osiou Grigoriou (Οσίου Γρηγορίου)

The Toronean Gulf & the finger (peninsula) of Sithonia

Monastery Osiou Grigoriou (Οσίου Γρηγορίου)

Leonid & Alexander

Monk in his monster-truck

Bus passenger

Athos monastery Stavronikita February 13-14, 2007

2007-02-14T16:42:00.000+01:00

Das Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα) ist das kleinste auf dem Heiligen Berg. Seit meinem ersten Besuch vor ungefähr 20 Jahren ist dieses das Kloster wo ich mich am wohlsten fühle und ist mein "Lieblings-Kloster". In seine Kirche kann man eine sehr schöne Mosaik-Ikone vom Heiligen Nikolaus finden die aus einer Werkstatt von Konstantinopel stammen muss (um 1200).
Der riss auf dem Mosaik-Bild ist aus einer Axt von Piraten die das Bild geklaut haben und später aus ihrem Schiff ins Meer vor dem Kloster weggeworfen haben. Paar Jahrhunderde später haben die Mönche beim fischen den Glanz aus der Reflektion der Sonnestrahlen auf den goldenen Mosaiksteinen im Meeresgrund gesehen und das Bild rausgeholt. Auf dem Riss hat sich eine Auster hingeklebt. Seitdem nennen die Mönche dieses Abbild vom Heiligen Nikolaus: "Nikolaus mit der Auster".

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Vater Prodromos bei der Pflege eines Rosenbaums
Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)
Links die Kirche des Klosters (das Katholikon / Καθολικόν)

Alexander S.
Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Leonid Sokhranski,
im Archontariki (Αρχονταρίκι / Gäste-Salon) von Starvronikita

Blick zum Berg Athos

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Leonid Sokhranski,
Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Keine Angst, es sind in Frieden gestorbene Mönche. Jedes Mal wenn ein Mönch stirbt, wird in der Kirche des Klosters (das Katholikon / Καθολικόν) eine Feierliche Zeremonie veranlasst. Gläubige Christen brauchen keine Angst vom Tod zu haben.

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Leonid

Alexander S.

Jeep vor einem alten Olivenbaum-Stamm

Kloster Stavronikita (Μονή Σταυρονικήτα)

Wanderung zum Kloster Iberon (Ιβήρων)

Arsanas (Αρσανάς / der Kai) vom Kloster Iberon (Ιβήρων)
Rechts oben in der Wolke, der Berg Athos.

Athos (Holy Mountain) February 12, 2007

2007-02-13T15:02:00.000+01:00

Kloster Pantokratoros (Παντοκράτορος), ein russisches Kloster.

Kloster Pantokratoros (Παντοκράτορος),

Kloster Pantokratoros (Παντοκράτορος),

Sasha fragt nach dem Weg.

Und so sieht dieser Weg aus.

Ankunft im Kloster Xiropotamou (Ξηροποτάμου).Eine Süßigkeit aus Kiwis und Wasser wird uns als Willkommen serviert.

Wanderung in Richtung Karyes, eine art Dorf in der Mitte der Halbinsel.

Traveling to Athos (Holy Mountain)

2007-02-12T13:53:00.000+01:00

Wir mussten den Bus von Thessaloniki um 6 Uhr Früh am Morgen nehmen.

Es war tatsächlich wie in den Filmen von Theodoros Angelopoulos

The Russians: Sasha (Alexander) und Leonid.
Die beiden sind gut integriert in der Umgebung.

Dorf: Arnaia (Αρναία) Ein Dorf in den Gebirgen von Chalkidiki.
Erinnert an den Film: The Travelling Players / Die Wanderschauspieler (O Thiassos / ο θίασος) 1975

Ouranoupolis ist das letzte Dorf am Anfang der Halbinsel von Athos. Es gibt keine Möglichkeit über das Land in dem Heiligen Berg rein zu kommen. Von da aus muss man mit einem kleinen Schiff bis zur hälfte der Länge der Peninsula weiter reisen. Vorausgesetzt, dass man paar Monate vorher um eine spezielle Genehmigung fuer den Besuch der Kloster sich gemeldet hat. Ouranoupolis bedeutet Stadt des Himmels… Im Sommer ist es ein beliebtes Urlaubsdörfchen.

Der Turm von Ouranoupolis

Alexander & Leonid

Schifffahrt

Eins der ersten Kloster die man aus dem Schiff sehen kann.

Mönch in einem Super-Auto wartet auf das Abladen an einem Dock.

Kloster Pantokratoros (Παντοκράτορος).Das ist ein russisches Kloster, mit Mönchen die meistens aus Ukraine kommen.

Leonid kommt zum ersten Mal auf Athos. Im Hintergrund das russische Kloster.

Thessaloniki Sunday February 11, 2007

2007-02-11T23:25:00.000+01:00

soldier

sailor

The MOTO GUZI from Andronikos

Thessaloniki "Anakatosaria"

2007-02-11T23:03:00.000+01:00

Ανακατωσάρια στη πλατεία Άθωνος στη Θεσσαλονίκη

Anakatosaria bedeutet so etwas wie Durcheinander und ist ein Karneval fest aus eine kleine Stadt in Nord-Griechenland (Makedonien) die Grevena heißt. Die Feiernden tragen schwarze Hütte und haben zwei schwarze Streifen auf den Backen.

10.02.2007

10.02.2007

10.02.2007

10.02.2007

10.02.2007

10.02.2007

10.02.2007

ΗΛΙΟΦΟΒΙΑ / HELIOPHOBIE

2007-01-11T03:12:00.000+01:00

Ο βαθύτερος άνθρωπος αποστρέφεται τον ήλιο
- το θλιβερό αεροπλάνο του φωτός - και εισέρχεται
στην κοίμηση του κατασκότεινου ουρανού
μ` ένα βουνό λουλούδια στο στήθος του:
τις ένδον εξελίξεις.

Νίκος Καρούζος ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΛΗΘΗ [1982]

+++++++++++++++++++++++++++++++++

Der tiefere Mensch verabscheuet die Sonne
- das bedrückende Flugzeug des Lichtes - und tritt ein
im Schlaf des volldunklen Himmels
mit ein Berg Blumen in seine Brust:
die inneren Entwicklungen. Abläufe

Nikos Karousos ERINERUNGS VERGESSENHEIT [1982]
Übersetzungsversuch : voice-icons

Magnetische Umstellungen auf der Sonne / Μαγνητικές μεταβολές στον Ήλιο

2007-01-09T01:28:00.000+01:00

Mein russischer Freund Alexander S. ist aus Weißrussland zurückgekommen. "In den nächsten Wochen finden auf der Sonne magnetische Explosionen statt", verkündete er in einer russischen, post-sowjetischen, kosmonautischen Art.

Ich habe es an Freunden und Bekanten weitergegeben.
Dann erzählte er noch von seinem Onkel, der Physiker ist und sich in den letzten Jahren mit der Forschung in der Mathematik beschäftigt.

Heute empfahl mir Alexander, wenn ich gefragt werde, wie ich von den magnetischen Umstellungen auf der Sonne erfahren habe, sollte ich sagen dass ich es in mir „fühle“.

Ο ρώσος φίλος μου Αλέξανδρος Σ. επέστρεψε από την Λευκορωσία. Τις τελευταίες βδομάδες στην επιφάνεια του Ήλιου λαμβάνουν χώρα μαγνητικές εκρήξεις. Ανακοίνωσε με ρωσικό, μετασοβιετικό, κοσμοναυτικό τρόπο.

Το διέδωσα σε φίλους και γνωστούς.
Μετά μίλησε για τον θείο του που είναι Φυσικός και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με έρευνα στο τομέα των μαθηματικών.

Σήμερα μου συνέστησε: αν ρωτηθώ από που γνωρίζω για τις μαγνητικές μεταβολές στον Ήλιο, να λέω ότι το «νιώθω» μέσα μου.

bonne année !

2007-01-01T20:31:00.000+01:00

The Kids Are Alright
Liège Soundstation, Belgium 01.01.2007

Princess Superstar, Liège, Belgium 01.01.2007

web-site from PRINCESS SUPERSTAR (Concetta Kirschner) http://www.princesssuperstar.com
Also, take a listen to Concetta's new DJ Mix--available in both RealAudio MP3 (75MB) formats! Because the mix is over 79 minutes, you will have to be very patient with downloading or streaming it.

Place de la République Française!
Liège, Belgium 01.01.2007

Culture Shopping (Düsseldorf: Kö & Caravaggio)

2006-12-30T20:52:00.000+01:00

Οι φωτογραφίες είναι από χθες το απόγευμα (30.12.2006) στο Duesseldorf, από επίσκεψη σε μια μεγάλη έκθεση του Caravaggio καθώς και από την Χριστουγεννιάτικη αγορά...
http://www.caravaggio2006.de/mediabig/1171A/index.html

the kids

Two dogs in a Japanese MUJI shop (In a Bag Paris)

Ruler Aluminium

Έργο δύο Ελβετών καλλιτεχνών στο φουαγιέ του Μουσείου
Duesseldorf 30.12.2006

Αύριο το βράδυ το πρόγραμμα περιλαμβάνει Λιέγη (στο Βέλγιο) για πρωτοχρονιάτικο εορτασμό!
Καλή χρονιά και του χρόνου στα σπίτια μας...

Haubtbahnhof Düsseldorf
Are they married?

South-Park

2006-12-21T08:12:00.000+01:00

http://www.sp-studio.de

Dezember 2006

2006-10-02T19:14:00.000+02:00

Lena W. pays the taxi driver.
Düsseldorf Kölnerstr. 301
December 2, 2006

Departures

„You talkin' to me?“

Paris-Airport, December 5, 2006

like in a Micky Mouse World
(Paris-Airport)

The Micky Mouse World.
Paris-Airport, December 5, 2006

Paris-Airport

Paris-Airport

Paris

Paris, December 5, 2006

Paris, December 5, 2006

Restaurant "le Gai Moulin" à Paris depuis 1981
http://www.le-gai-moulin.com/
Paris, December 5, 2006

Paris, December 5, 2006

click
tivities
Düsseldorf, December 8, 2006

Kölnerstr. 301 Avante Garde

H 18.12.2006

Dream Of A Lifetime

IKEA trip

kind of waiting

Iraq -Heads
Cologne, December 24, 2006

Cologne, December 24, 2006

The Christmas Pig Bear Angel Barber
Cologne, December 24, 2006

Santa Claus
December 25, 2006

Berlin-Weekend

2006-09-10T11:03:00.000+02:00

Berlin, Friday 8 September 2006

"natura muerta" D. S. L. Berlin, Friday 8 September 2006

red hair

Berlin, 20:01 Friday September 8, 2006

20:04 Berlin, Friday September 8, 2006

green field and red reflection
20:20 Friday September 8, 2006

20:24 Friday September 8, 2006

Potsdamer Platz
22:35 Friday September 8, 2006

Underground, Potsdamer Platz Berlin,
22:35 Friday September 8, 2006

20:50 Saturday September 9, 2006

15:07 Saturday September 9, 2006

15:12 Saturday September 9, 2006

cool car
17:20 Saturday September 9, 2006

17:24 Saturday September 9, 2006

Vana
17:53 Saturday September 9, 2006

shopping
18:37 Saturday September 9, 2006

shopping
18:50 Saturday September 9, 2006

shopping
18:37 Saturday September 9, 2006

19:21 Saturday September 9, 2006

20:24 Saturday September 9, 2006

20:52 Saturday September 9, 2006

22:16 Saturday September 9, 2006

"Let’s do nothing"
03:59 Sunday September 10, 2006

new railway station, Berlin Sunday September 10, 2006

28 AUGUST(!) 2006

2006-08-28T00:27:00.000+02:00

Köln 28 August! 2006. Die Trauben und die Feigen werden reif.

Κολονία 28 Αυγούστου! 2006. Τα σταφύλια και τα σύκα ωριμάζουν.

11. August 2005. Vor einem Jahr.
11 Αυγούστου 2005. Πρίν ένα χρόνο.

Boris & Nina, Düsseldorf 23. August 2006

2006-08-23T03:21:00.000+02:00

Boris & Nina

Boris macht Kaffee in Vater-Anzug.

Ο Boris με στολή «πατέρα» κάνει καφέ.

Glamour 21.08.2006

2006-08-21T00:51:00.000+02:00

Στη προσπάθεια να βάλω κι εγώ λίγο Glamour στη καθημερινότητά μου, κοντοστάθηκα και θαύμασα πάλι τις δημιουργίες υψηλής μόδας κάτω από το διαμέρισμα που μένω, στη Kölnerstr. 299.

Ο οίκος μόδας „Avantgarde“ καταπλήσσει άλλη μια φορά με τις προτάσεις του για τη σύγχρονη γυναίκα συνδυάζοντας κομμάτια από μια μεγάλη εκφραστική γκάμα, κατάλληλα άλλοτε για την καθημερινότητα, το γραφείο, τα ψώνια, το Penny-Markt και το Izmir-2 απέναντι, κι άλλοτε για τις ιδιαίτερες στιγμές, για τη βραδινή έξοδο στην Altstadt, στο Duisburg, για τις Trinkhalle και τα Kiosk του Dortmund τονίζοντας πάντα με διακριτικό και ξεχωριστό τρόπο την ακαταμάχητη θηλυκότητά σας.

Reisholz, Atelier am Rhein, Sontag 20 August 2006

2006-08-20T02:15:00.000+02:00

Regen über dem Rhein.
Βροχή πάνω από τον Ρήνο.

Sasha schenkt Wein.
Ο Sasha κερνάει κρασί.

Unter dem Ventilator.
Κάτω από τον ανεμιστήρα.

Denkender Richard.
Σκεπτόμενος Richard.

Richards Bett.
Το κρεβάτι του Richard.

mobil phone photos:

Altes Türschild von der Hansaallee

Sasha & Richard

Das wandern des Regens über dem Rhein
Η βροχή καθώς προχωρά πάνω από τον Ρήνο

Dimitris, Richard, Sasha

Der Rhein
Ο Ρήνος

Leonid in seinem Atelier
„Ich bin ein Privatier“
-
Ο Leonid στο εργαστήρι του.
«Είμαι ένας ιδιώτης»

Skulptur-Probe in kleinen Maßstab von Leonid Sokhranski
Der liegender Kyklops Polyphemos, wird
von Odysseus und seine Genossen erblindet.
-
Πρόπλασμα μελέτη για ένα γλυπτό του Leonid Sokhranski.
Ο ξαπλωμένος κύκλωπας Πολύφημος,
τυφλώνεται από τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του.

im Atelier von Leonid
στο εργαστήρι του Leonid

Im Atelier von Leonid.
Blick aus seine eingebaute Zwischenetage.
Θέα από το πατάρι στο εργαστήριο του Leonid

θα κοιμάμαι μέχρι το μεσημέρι 19. Aug. 2006

2006-08-19T01:18:00.000+02:00

Είσοδος „Salon des Amateurs“
(Düsseldorf-Altsatdt κάτω από το μουσείο της Kunsthalle)

the DJ, Salon des Amateurs 19. Aug. 2006

Natan, mit Kunden, Salon des Amateurs 19. Aug. 2006

Sasha legt Musik auf. Ο Sasha βάζει μουσική

Einer der Kunden hat unter einem Sitz 2 Plakate vergessen.
Al Pacino - Scarface.

Che
Einer der Kunden hat unter einem Sitz 2 Plakate vergessen.
Ένας από τους πελάτες ξέχασε δύο φωτογραφίες κάτω από το κάθισμα.

Sasha als DJ

Natan

Feierabend im Salon des Amateurs 19. Aug. 2006

Kölnerstr.

Straßenfäger, Kölnerstr.
Οδοκαθαριστής νωρίς το πρωί, Kölnerstr.

Kölnerstr. 301

Hinterhof, Kölnerstr. 301
Στη πίσω αυλή, Kölnerstr. 301

The kitchen table

2006-08-18T02:01:00.000+02:00

Zitate / Αποφθέγματα (F. Nietzsche)

2006-06-07T01:09:00.000+02:00

... was Deinem Grundsatz betrifft, dass das Wahre immer auf der Seite des Schwereren ist, so gebe ich Dir dies zum Teil zu. Indessen, es ist schwer zu begreifen, dass 2 mal 2 nicht 4 ist; ist es deshalb wahrer?

... όσο για την βασική σου άποψη ότι το «αληθινό» είναι πάντα στην πλευρά του δυσκολότερου, ομολογώ ότι εν μέρει έχεις δίκαιο. Κι όμως, είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς ότι 2 επί 2 δεν κάνει 4, σημαίνει αυτό ότι είναι πιο αληθινό;

Mobilephone-photo 29.05.2006 FH-Bibliothek Düsseldorf

Άνθρωποι

2000-09-11T02:38:00.000+02:00

Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2000

Τώρα θυμήθηκα οτι λίγο πριν μου ‘ρθαν ένα σωρό σκέψεις σε τέτοιες φόρμες που μπορούν να μεταδωθούν. Γι αυτό και κάθομαι τώρα και γράφω. Το ζήτημα είναι: τί στριφογυρνάει στο μυαλό μου, τί μαθαίνω, τί ξέρω τί υπάρχει πράγματι μέσα μου; Τελευταία μπόρεσα να διατυπώσω οτι τελικά αυτό το σύννεφο στο κεφάλι μου, έχει, ή μάλλον παίρνει, μια πραγματική αξία όταν γίνεται μεταδώσιμο. Übermittelbar στα γερμανικά. Νομίζω ότι εκεί ίσως να κρύβεται και το νόημα της συγγένειας του λόγου και της λογικής, πράγμα που από παιδί με κυνηγάει, γιατί ποτέ δεν μπόρεσα ν αποδεχτώ πλήρως αυτό που μάθαινα στο σχολείο: αυτό που δεν μπορείς να πεις, να εκφράσεις, σου είναι άγνωστο, συμβαίνει έτσι γιατί απλά δεν το ξέρεις, δεν το κατέχεις. Αν το αποδεχόμουν αυτό ήταν σαν να αποδεχόμουν τη διανοητική μου μηδαμινότητα, σαν να αποδεχόμουν την ανικανότητά μου να σκεφτώ. Πράγματι, μ’ αυτόν τον τρόπο συνειδητοποίησα πολλές φορές πόσο ανήμπορος είμαι.
Άλλες φορές αυτό το κριτήριο οδηγούσε σε συμπεράσματα που δεν ικανοποιούσαν, γιατί ήταν σαφές οτι κάτι ξέρω αλλά δεν μπορούσα να το εκφράσω. Σ’ αυτό το (δεν) «μπορούσα» κρύβεται αυτό που προσκυνάμε; Η δημιουργικότητα; Ίσως ένα κομμάτι της.
Δηλαδή ως ένα βαθμό το μάθημα από το σχολείο εξακολούθει να δρα. Όσο δεν κάνω το κόπο να εκφράσω αυτό που ξέρω, πρακτικά, πράγματι δεν υπάρχει, δηλαδή, δεν ξέρω. Καλύτερα το καταλαβαίνει κανείς αυτό αν έχει συνηθίσει στην ιδέα οτι όλα είναι ένα. Κάθε θαμένη γνώση είναι παραφύση προσπάθεια κι επειδή τίποτα δεν είναι παραφύση, πολύ απλά δεν υπάρχει. Τουλάχιστον μέχρι να ξεθαφτεί.

Στην Έκφραση κρύβονται κίνητρα.
Το ένα είναι η αγάπη προς τον άνθρωπο. Ποιός άλλος λόγος μπορεί να είναι τόσο ισχυρός ώστε να σπρώξει κάποιον να κάνει το σύννεφο στο κεφάλι του να πάρει μορφές. Να κάνει το ασαφές νέφος των σκέψεών του χρώμα, όγκο, βάρος, ισορροπία, ήχο, κίνηση, διαδοχή, ρυθμό κι οτιδήποτε άλλο μπορεί να τον εξυπηρετήσει για να γίνει αντιληπτό. Θέλω πρώτα να καταστήσω σαφές οτι βλέπω αγάπη στα κίνητρα αυτού που μπαίνει στον κόπο να πει στους άλλους αυτό που νομίζει ότι ξέρει. Αγάπη όπως την καταλαβαίνω απο παιδί, σαν ενότητα του κόσμου στο ένα.
Ποιος άλλος λόγος μπορεί να είναι τόσο ισχυρός;
Η βούληση για εξουσία. Εκφράζομαι σημαίνει οτι καταθέτω τη βούλησή μου γιά το πώς είναι και ταυτόχρονα για το πώς πρέπει να γίνουν τα πράγματα. Θέλω να καθορίσω τί πρόκειται να γίνει, φέρνω υπό τον έλεγχό μου αυτούς που με λαμβάνουν και δεν είναι υπερβολή να πω, ξαναπλάθω τον κόσμο. Εξουσιάζω.

Βέβαια οι σκέψεις μου πριν, δεν είχαν να κάνουν μ αυτά που γράφω τώρα. Δηλαδή τί πάει να πεί δεν είχαν να κάνουν μ αυτά εδώ, φυσκά και ήταν σχετικά μόνο που είχαν επιπλέον τη γλύκα της ενδιάμεσης σκέψης που καλά, καλά δεν τολμάει να φανερωθεί μπροστά μου, που γίνεται κι εξαφανίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ. Τέτοιου είδους σκέψεις φανερώθηκαν άλλη μια φορά με τέτοιο τρόπο που μπορούσα να τις περιγράψω κι αυτό έκανε εκείνες τις στιγμές ευχάριστες. Ίσως νά ναι καλύτερα να μείνουν ντροπαλές, αλλά νομίζω οτι ο σημαντικότερος λόγος που δεν γράφονται τώρα εδώ, είναι πολύ απλά γιατί δεν αγαπώ αρκετά και γιατί δεν έχω όρεξη ή κουράγιο να εξούσιασω. Μιά κατάσταση που γειτονεύει με το θάνατο όπως η θαμένη ή η μυστική γνώση. Και γιά να μην επιδρώ μελοδραματικά εξηγώ ότι δεν χρειάζεται να εννοώ τον ίδιο τον Θάνατο, την ίδια επίδραση μπορεί να έχει και ο αδερφός του ο Ύπνος που κλείνει τα μάτια μου.

Καληνύχτα...

August 22, 2000 Tuesday!

2000-08-22T01:49:00.000+02:00

Tuesday!

Photo from the NASA web-site.
[Satellite OrbView-2 August 22, 2000]